அதிகாலை வேளையில்…

1 2 3 19

அதிகாலை அணிவகுப்பு

அதிகாலை வேளையில்… (மே-ஜுன் 2020)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

அதிகாலையில் உமது கிருபையைக் கேட்கப்பண்ணும், உம்மை நம்பியிருக்கிறேன்,  நான் நடக்கவேண்டிய வழியை எனக்குக் காண்பியும்; உம்மிடத்தில் என் ஆத்துமாவை உயர்த்துகிறேன். (143:8)


இன்றைய நவீன உலகில் நாம் அதிகாலையில் எழுந்து நமது பணியிடத்துக்கு உரிய நேரத்தில் செல்ல அவசரமாக வேலைகளை முடித்துவிடுகிறோம். ஆனால் இந்த பணிகள் நம்முடைய அதிகாலை தியானத்தை அநேக நாட்களில் தடுத்துவிடுகின்றன. ஆனால் நியாயப் பிரமாண காலத்தில் நாள்தோறும் காலையிலும் மாலையிலும் கர்த்தரைப் போற்றித் துதிப்பது ஆசாரியர்களுடைய கடமையாயிருந்தது. (1 நாளா. 23:30).

இப்பொழுது நாம் நியாயப்பிரமாண காலத்தில்; வாழவில்லை எனினும் புதிய ஏற்பாட்டு; காலத்து ஆசாரியர்களாய் இருக்கிறோம் (1 பேதுரு 2:5,9). எனவே நாம் ஒவ்வொரு நாளையும் தேவனைப் புகழ்ந்து பாடி ஆரம்பிக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்யும்பொழுது அந்த நாள் முழுவதும் நமது அனுதின அலுவல்களின் மத்தியிலும்; தேவனுடைய பிரசன்னத்தை நம்மால் ஆழமாய் உணரமுடியும. இந்த பெரிய சத்தியத்தை தாவீது அறிந்திருந்தார். சங்கீதம் 143:8 இல் “அதிகாலையில் உமது கிருபையைக் கேட்கப்பண்ணும், உம்மை நம்பியிருக்கிறேன், நான் நடக்க வேண்டிய வழியை எனக்குக் காண்பியும்; உம்மிடத்தில் என் ஆத்துமாவை உயர்த்துகிறேன்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் பாடுகிறார். இந்த அதி காலை ஜெபத்தில் தாவீது இரு விண்ணப்பங்களை வைக்கிறார்.

1. அதிகாலையில் உமது கிருபையைக் கேட்கப்பண்ணும்;

2. நான் நடக்கவேண்டிய வழியை எனக்குக் காண்பியும்;

இவ்விரு ஜெபங்களும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையன. தேவனுடைய கிருபை தன்னுடைய சிந்தையையும் விருப்பத்தையும் ஆண்டுகொள்ள தாவீது விரும்புகிறார். காலையில் மற்ற சிந்தைகள் நமது இருதயத்தில் தோன்றுமாயின் அதனை அந்த நாள் முழுவதும் ஒதுக்கிவைக்க இயலாது. துதித்தல், விண்ணப்பம், வேத வாசிப்பு மற்றும் தியானங்கள் ஒருநாள் முழுவதும் நமது சிந்தையை ஆட்கொள்ளவேண்டும்.

தேவனுடைய கிருபையைப் பாடி மகிழ்வது தாவீதுக்குப் பிடித்தமான தொன்று. கிருபை என்பது இரக்கத்துடன் காட்டும் பரிவு ஆகும். பாடுகள் நிறைந்த இவ்வுலகில் நமது சொல்லி லும் செயலிலும் தேவன் வெளிப்படுகிறார். இவ்வித வாழ்வையே தாவீது விரும்புகிறார். தேவனுடைய அன்பின் இரக்கமே நமது மகிழ்ச்சியின் ஊற்று. அதுவே யாவற்றுக்கும் போதுமானது. இந்த மகிழ்ச்சியை நாம் வேறு எங்கு தேடினாலும் பெற்றுக்கொள்ளமுடியாது. வாழ்வின் கசப்பான அனுபவங்களை மதுரமாக்குவது தெய்வீக மகிழ்ச்சியே. அது மகிழ்ச்சியான அனுபவங்களை இன்னும் அதிக மகிழ்ச்சியாக்கும். அனைத்து காயங்களையும் ஆற்றவல்லது; வேதனைகளைத் தீர்க்கும் வலிநிவாரணி. எனவேதான் தாவீது காலையிலேயே அந்த அனுபவத்தைத் தேடினார். அவ்விதமான ஆரம்பம் அந்த நாளின் மீதி வேளையையும் இன்பமாக்கிடும்.

“சிறந்த ஆரம்பம் பாதி முடித்ததற்கு சமம்” என்ற முதுமொழி இதற்கு மிகவும் பொருந்தும். தாவீது தேவனையும் அவருடைய அன்பான தயவையும் அதிகாலையில் தேடி ஆரம்பித்தார். அது ஒரு நாளின் போராட்டத்தின் பாதியை வென்றாகிவிட்டது. அன்றைய தினத்தில் தான் நடக்கவேண்டிய வழியைக் காட்டுமாறு தேவனிடம் கேட்டார். அநேக வேளைகளில் நாம் திட்டமிட்டுள்ள நமது பாதையானது தேவனால் தீர்மானிக்கப்பட்டதல்ல; அதிகாலையில் ஆரம்பிக்கும் தேவனுடனான பாதை ஒவ்வொரு மணி நேரமும் அதே நெருக்கத்துடன் இருக்கவேண்டும்.

19ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஜார்ஜ்பேரல் சீவர் தமது மலையேறும் அனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்டார். “அந்த பள்ளத்தாக்கு முழுவதும் செங்குத்தான பாறைகளால் நிறைந்திருந்தது. அந்த மலையோ அணுக முடியாததுபோல் இருந்தாலும் இறுதியில் அதற்கான பாதையை கண்டுபிடிக்க முடிந்தது. இதுவே வழி என நான் எண்ணியிருந்த பாதைக்கு மாறாக சூரியக்கதிர்கள் பிரதிபலித்த பனியாறின் எதிரான மலையிடுக்கில் என்னுடைய வழிகாட்டி அழைத்துச் சென்றார். நானோ நான் செல்லவேண்டிய பாதை இதுதான் என்று முடிவெடுத்திருந்த திசையில் ஒரு குறுக்குப் பாதையைத் தெரிந்தெடுத்தேன். அது என்னை அந்த மலையிடுக்குப் பனிப்பாறையின் சந்தில் கொண்டுவரும் என நினைத்தேன். ஆனால் அது, திசைதெரியாத ஊசி யிலை மரங்கள் நிறைந்திருந்த காட்டின் மத்தியில் கொண்டுபோய் விட்டது. ஒரு வழியாக எனது நண்பனுடன் சேர்ந்துவிட்டேன். என்னுடைய அறியாமையாலும் வழி தெரியாமையாலும் பெரிதும் அவதியுற்றேன்.

“நம்முடைய வாழ்வில் சரியான வழிநடத்துதல் இல்லையெனில் நாமும் சுயவழிகளில் நடக்கவே சோதனைகள் உண்டாகும். ஆனால் கிறிஸ்தவர்களாகிய நமக்கு தேவனுடைய வழிநடத்தும் அன்புக்கருணை நமக்கு உண்டு; நாம் அதனைத் தேடவேண்டும். நாள் முழுவதும் தன்னிச்சையாக நடக்க திட்டமிடக்கூடாது. காலைதோறும் அவரது கிருபை நமக்கு பரத்திலிருந்து அருளப் பட இருப்பதால், அதிகாலை ஆணைகளை நாம் அவரிடத்திலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அது எப்பொழுதும் வெற்றிப் பாதையை நோக்கியே நம்மை நடத்திச்செல்லும். அதிகாலையில் தேவனைத் தேடாமல் மீதி நேரத்தை நாம் செலவழிப்போமானால் அது மதியீனமாகும். அது அழிவுக்கு நேராக நம்மைக் கொண்டு செல்வது நிச்சயம்.


அதிகாலைப் பாடல்:

இரட்சகா, நீரே நண்பனிலும் வாழ் விலும் மேலான நித்திய பங்கு
என்னுடைய மோட்சப் பிரயாணத்தில் துணையாக என்னுடன் வாரும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

விசுவாசத்தின் சோதனை!

அதிகாலை வேளையில்… (மார்ச்-ஏப்ரல் 2020)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: யோபு 24: 1-25


கொலைபாதகன் பொழுது விடிகிறபோது எழுந்து, சிறுமையும் எளிமையுமானவனைக் கொன்று இராக்காலத்திலே திருடனைப்போல் திரிகிறான். (யோபு 24:14)


நீண்ட சோதனை காலத்தில் யோபுவின் சிந்தனையை ஆழமாக ஒரு காரியம் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டிருந்தது. மனிதர் அனைவரும் பாவிகள் என்றும் தேவனுடைய நீதியுள்ள தண்டனைக்கு உரியவர்கள் என்பதையும் அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். எனவே பாவத்தைப் பற்றிய உணர்வை வெளிப்படையாகத் தெரிவித்தார். தினமும் தேவனுக்கு பலி செலுத்திவந்ததுடன் தேவனுக்குப் பிரியமானதாக தனது வாழ்வையும் அமைத்திருந்தார். யோபுவின் மறைமுகப் பாவங்களின் விளைவே அவருடைய துன்பங்களுக்குக் காரணம் எனவும், அதை அறிக்கையிட்டால் தேவன் அவரது பாடுகளிலிருந்து விடுதலை அளிப்பார் என்றும் அவருடைய மூன்று நண்பர்களும் ஆலோசனை கூறினர். ஆனால் தன்னிடத்தில் மறைமுகப் பாவம் எதுவும் இல்லை என்றும் தனது பாடுகளுக்குக் காரணம் தன்னுடைய தேவபக்தியே என யோபு ஆழமாக நம்பினார். அவருடைய மனம் குழப்பத்தில் இருந்ததேயொழிய வெளிப்படையான பாவத்தால் முறிந்து போகவில்லை.

மனிதனுடைய அறிவீனமான மனதைப் பற்றிய யோபுவின் அறிவு இறையியலைப் பொறுத்து சரியானதே. தேவனிடமிருந்து பாவத்தை மறைக்க முடியாது என்பதை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். தகப்பனில்லாத பிள்ளைகளின் சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்வது, ஏழைகளுக்கு இரங்காமல் இருப்பது, காட்டுக்கழுதைகள்போல அதிகாலமே எழுந்து சிறுமையும் எளிமையுமானவனைக் கொன்று, ஒருவரும் அதனைக் காணவில்லை என்று எண்ணுவதே மனிதனுடைய கேடான மனம் (யோபு 24:14). விடியுங்காலமும் அவர்களுக்கு மரண இருள் போல் இருக்கிறது (யோபு 24:17).

ஏனெனில் இரவின் இருளில் அவர்கள் செய்திருந்த தீயகாரியங்களை சூரிய உதயமானது வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. தான் இவ்விதமாய் நடந்துகொள்ளவில்லை என்பதை யோபு நன்கு அறிந்திருந்தார். தீயவர்களை தேவன் பாடுகளால் தண்டிப்பார்; ஆயினும் நீதிமான்களும் அதே விதமாய் துன்பப்படுவதன் காரணத்தை அவரால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. யோபு தேவனுக்கு முன்பாக உத்தமனாகவும் சன்மார்க்கனாகவும் வாழ்ந்து வந்தார். ஆயினும் அவர் இத்துன்பங்களை அனுபவிக்க தேவன் ஏன் அனுமதித்தார்? இது அவருக்கும் ஒரு புதிராக இருந்தது.

இந்தியாவுக்கு அருட்பணியாளராக வந்த வில்லியம் கேரியின் வாழ்விலும் இதைப் போன்ற ஒரு சூழ்நிலை வந்தது. அவர் தனது பணியை அரம்பித்தவுடன், அதற்கு உதவும்படி இங்கிலாந்தில் அவருடைய ஆதரவாளர்கள் ஓர் அச்சுப்பொறியை அனுப்பி வைத்தனர். அதன் விளைவாக இந்தியாவில் வினியோகிப்பதற்காக பரிசுத்த வேதாக மத்தின் சில பகுதிகளை அச்சடிக்க ஆரம்பித்தனர். ஒருநாள் அவர் வெளியூர் சென்றிருக்கும் காலத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு பயங்கர தீ விபத்தில் கேரியின் சாதனைகள் அனைத்தும் எரிந்து சாம்பலானது. அக்கட்டிடம், அச்சகம், வேதாகமங்கள், அவர் அநேக ஆண்டுகளாக பிரயாசப்பட்டு எழுதிய கையெழுத்துப் பிரதிகள், இலக்கணங்கள் மற்றும் அகராதிகள் யாவும் எரிந்து அழிந்தன. ஊருக்கு திரும்பிய கேரியிடம் அவருடைய உதவியாளர் சந்தித்து அப்பயங்கர தீ விபத்து செய்தியைக் கண்ணீருடன் கூறினார்.

அதனைக் கேட்ட கேரி கோபப்படவோ மன சஞ்சலமடையவோ இல்லை. மாறாக அவர் முழங்காற்படியிட்டு தேவனுக்கு நன்றி கூறினார். அக்காரியங்கள் அனைத்தையும் மீண்டும் செய்யும் பெலன் தனக்கு இருப்பதற்காக தேவனைத் துதித்தார். தன்னுடைய இழப்புகளையே எண்ணிக் கலங்காமல் உடனடியாக அவ்வேலைகளை மீண்டும் ஆரம்பித்தார். தேவ ஆவியானவருடைய வழிகாட்டுதலின்படி தனது வாழ்க்கை முடியுமுன்பதாக அவர் தன்னுடைய சாதனைகளை மறுபடியும் எழுதி முடிக்கவும், பழையவற்றைவிட சிறப்பான இலக்கணங்கள், அகராதிகள் மற்றும் வேதாகம மொழி பெயர்ப்புகளை விரைவில் வெளிக்கொணர்ந்தார்.

யோபு கற்றுக்கொண்டவற்றை வில்லியம் கேரியும் கற்றுக்கொண்டார். இரகசிய பாவத்தினால் மட்டுமே அழிவு வருவது கிடையாது. சில நேரங்களில் பக்தியற்றவர்களைப் போலவே பக்தியுள்ளவர்களும் துன்புற தேவன் அனுமதிக்கிறார். நம் விசுவாசத்தின் சோதனை பொறுமையை உண்டாக்குகிறது. யோபுவின் உபத்திரவங்களே அவருக்கு பொறுமையைக் கற்றுக்கொடுத்தது; நமக்கும் அக்காரியம் ஆறுதலை அளித்து வருகிறது.

நம்முடைய வாழ்வில் நேரிடும் அனைத்து பேரிடர்களையும் தைரியம் மற்றும் பொறுமையுடன் எதிர்கொள்ளுவோமாக. பாவத்திலிருந்து விடுதலைபெற்ற ஒரு வாழ்வை நடத்தி “ஆனாலும் நான் போகும் வழியை அவர் அறிவார்; அவர் என்னைச் சோதித்தபின் நான் பொன்னாக விளங்குவேன்” என்று யோபு பக்தனுடன் சேர்ந்து கூறுவோம் (யோபு 23:10).


அதிகாலைப் பாடல்:

என்னை நம்புவோர்க்கு உண்மையாக இருப்பேன்;
என்னை நேசிப்போர்க்கு பரிசுத்தமாய் இருப்பேன்;
உபத்திரவங்கள் மத்தியில் திடமாய் இருப்பேன்;
சவால்களை சந்திக்க தைரியமாய் இருப்பேன்.

மொழியாக்கம்: Mrs.அகஸ்டா மங்களதுரை

அதிசய வழிகள்

அதிகாலை வேளையில்… (ஜனவரி-பிப்ரவரி 2020)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: எண்ணாகமம் 22:35


பிலேயாம் காலமே எழுந்து, பாலாகின் பிரபுக்களை நோக்கி: நீங்கள் உங்கள் தேசத்துக்குப் போய் விடுங்கள்; நான் உங்களோடேகூட வருகிறதற்கு கர்த்தர் எனக்கு உத்தரவு கொடுக்கமாட்டோம் என்கிறார் என்று சொன்னான். (எண்.22:13)


தேவன் தம்முடைய திட்டங்களை அதிசயமான வழிகளில் செயல்படுத்துகிறார்’ என்று பிரபல ஆங்கில பாடலாசிரியர் வில்லியம் கூப்பர் ஒருமுறை எழுதியுள்ளார். மோவாபிய அரசர் பாலாக் மற்றும் மெசெப்பெத்தோமியாவின் பெத்தூரில் இருந்த பிலேயாமின் வாழ்விலும் தேவனுடைய திட்டம் ஒரு வித்தியாசமான வழியில் வெளிப்பட்டது.

எமோரியர்களை வென்ற இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் கர்த்தர் தங்களுக்கு வாக்கு பண்ணியிருந்த தேசத்தை நெருங்கி விட்டனர். எரிகோவின் அருகில் இருக்கும் யோர்தானுக்கு இக்கரையிலே மோவாபின் சமனான வெளிகளில் அவர்கள் பாளயமிறங்கினார்கள். இஸ்ரவேலரின் இத் துணிச்சலான செயல் மோவாபியருக்கு அதிர்ச்சியை அளித்தது. இஸ்ரவேலரின் திரள்கூட்டத்தையும் பலத்தையும் கண்ட மோவாபிய அரசர் பாலாக் அச்சமுற்று மீதியானிய பிரபுக்களுடன் கூட்டணி அமைத்தான். ஆனாலும் வலிமை மிக்க இஸ்ரவேலருக்கு முன் மோவாபிய – மீதியானியரின் படை பலவீனமாயிருந்தது. எனவே, பாலாக் இயற்கைக்கு அப்பாலான தெய்வீக சக்தியின் உதவியை நாடி, தீர்க்கதரிசி பிலேயாமை அழைத்து வர மூப்பர்களை அனுப்பினான்.

பேயோரின் குமாரனான பிலேயாம் தீர்க்கதரிசி மெய்தேவனைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்தான். ஆனால், அவர் பின்பற்றின முறை கேள்விக்குரியது. மற்ற தேவர்களைப்போல யேகோவாவும் ஒரு தேவன்; என அவன் நம்பினான். கிழக்கத்திய சமுதாயத்தில் அனைத்து கடவுள்களையும் நம்புவது தனது தொழிலுக்கு சாதகமாயிருக்கும் என அவன் நினைத்தான். மோவாபிய அரசர் பாலாக்கிடமிருந்து வந்த தூதர்கள் ஒரு மாறுபட்ட கோரிக்கையை பிலேயாமிடம் வைத்தனர். எகிப்திலிருந்து ஒரு ஜனக்கூட்டம் வந்திருக்கிறது; அவர்கள் பூமியின் விசாலத்தை மூடி, மோவாபிய தேசத்தில் இறங்கியிருக்கிறார்கள்; எனவே, தனது நாட்டுக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளதாக மோவாபிய அரசன் பயந்து கலங்கினான். இஸ்ரவேல் மக்களை பிலேயாம் சபித்தால் குறிசொல்வதற்குரிய கூலியையும் வெகுமதியையும் அவனுக்குத் தருவதாக மோவாபிய மூப்பர்கள் கூறினார்கள்.

எகிப்திலிருந்து வந்த மக்களை சபிக்க தேவனுடைய ஆலோசனையை பாலாக் நாடினான். ஆனால், அவனுக்கு யேகோவாவின் பதில் தெளிவாக இருந்தது. “நீ அவர்களோடே போகவேண்டாம்; அந்த ஜனங்களைச் சபிக்கவும்வேண்டாம்; அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்” என்றார் (எண்.22:12). எனவே பிலேயாம் காலமே எழுந்து, பாலாகின் பிரபுக்களிடம் “உங்கள் விரோதியான இஸ்ரவேலை சபிக்கக்கூடாது என்று யேகோவா தடை பண்ணிவிட்டார்” என்று கூறிவிட்டான்.

பிரபுக்கள் கொண்டுவந்த இந்த எதிர் பாராத மறுமொழி மோவாபிய அரசனை பயமுறுத்தவில்லை. மறுபடியும் அவர்களிலும் கனவான்களாயிருந்த பிரபுக்கள் அநேகரை பிலேயாமினிடத்துக்கு அனுப்பினான். பிலேயாமுக்கு அதிக கனத்தையும் செல்வத்தையும் அவனுடைய இருதயத்துக்கு விருப்பமான யாவற்றையும் தருவதாக பாலாக் அரசன் வாக்களித்தான். உன்னதமான தேவனுக்கு உண்மையாயிருப்பதைக் காட்டிலும் பிலேயாமின் பேராசை அதிகமாயிருந்தது. ஆயினும் இஸ்ரவேலை சபிக்கும் காரியத்தைச் செய்யத் தயங்கினான். தேவனு டைய தெளிவான வார்த்தையை நம்புவதைவிட அவன் தன்னுடைய புகழையும் கீர்த்தியையும் அதிகமாக இச்சித்தான். எனவே, தேவன் அவனுடைய இச்சையை நிறைவேற்றி அழிவுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார். தேவனுடைய வெளிப்படையான சித்தத்துக்கு விரோதமாய் பிலேயாம் காலமே எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணங்கட்டி, மோவாபின் பிரபுக்களோடேகூடப் போனான் (எண்.22:21).

பழைய ஏற்பாட்டின் இப்பகுதியில் தேவனுடைய திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு பேசாத ஒரு மிருகம் தன்னுடைய எஜமானனிடத்தில் பேசும் அதிசய நிகழ்வை நாம் வாசிக்கிறோம். இதைவிட தேவன் தம்முடைய அற்புதத்தைச் செய்வதற்கு அநீதத்தின் கூலியை விரும்பி, தன்னை உயர்வாக எண்ணிய ஒரு கள்ளத் தீர்க்கதரிசியைத் தெரிந்துகொண்டார் என்பதும் அதிசயமே. பேயோரின் குமாரனாகிய பிலேயாம் பழைய ஏற்பாட்டின் மிகச்சிறந்த மேசியாவைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்க தரிசனத்தை உரைத்தார். எண்ணாகமம் புஸ்தகத்தில் கிறிஸ்துவின் செய்தியை அவர் கூறியுள்ளார். “அவரைக் காண்பேன், இப்பொழுது அல்ல; அவரைத் தரிசிப்பேன், சமீபமாய் அல்ல; ஒரு நட்சத்திரம் யாக்கோபிலிருந்து உதிக்கும், ஒரு செங்கோல் இஸ்ரவேலிலிருந்து எழும்பும்; அது மோவாபின் எல்லைகளை நொறுக்கி, சேத்புத்திரர் எல்லாரையும் நிர்மூலமாக்கும்” (எண். 24:17).

பரிசுத்த வேதாகமத்தில் மேசியாவின் இராஜ்யத்தைக் குறித்த இத்தகைய தீர்க்க தரிசனத்தை வேறெங்கும் காணமுடியாது. கூலிக்காக வஞ்சகத்திலே விரைந்தோடி, சுய மகிமையைத் தேடிய தீர்க்கதரிசி ஒருவரிடமிருந்து இந்த தீர்க்கதரிசன உரை வந்தது தேவனுடைய அற்புதமான திட்டமாகும். தேவனுடைய திட்டத்தையும் நோக்கத்தையும் நம்மால் முழுவதும் அறிந்துகொள்ள இயலாது. நாம் அதை அறிய வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. அவரை நாம் முற்றிலும் நம்பவேண்டும். இதையே தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கிறார்.


அதிகாலைப் பாடல்:

போற்றிடு யாவையும் ஞானமாய் ஆளும் பிரானை;
ஆற்றலாய்க் காப்பாரே தம் செட்டை மறைவில் நம்மை;
ஈந்திடுவார் ஈண்டு நாம் வேண்டுவது எல்லாம்;
யாவும் அவர் அருள் ஈவாம்.

மொழியாக்கம்: Mrs.அகஸ்டா மங்களதுரை

1 2 3 19
சத்தியவசனம்