அதிகாலை வேளையில்…

1 2 3 18

குணநலன்

அதிகாலை வேளையில்… (நவம்பர்-டிசம்பர் 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: சங்கீதம் 73: 1-28


நாள்தோறும் நான் வாதிக்கப்பட்டும், காலைதோறும் தண்டிக்கப்பட்டும் இருக்கிறேன் (சங்கீதம் 73:14).


ஆசாப் என்பவர் எழுதிய 11 சங்கீதங்களில் இது இரண்டாவது பாடலாகும். 2நாளாகமம் 29:30 இல் எசேக்கியா அரசர், “தாவீதும் ஞான திருஷ்டிக்காரனாகிய ஆசாபும் பாடின வார்த்தைகளினால் கர்த்தரைத் துதிக்க” லேவியரை அழைக்கிறார். ஆசாப் என்பவர் இசை எழுத்தாளர் மாத்திரமல்ல; ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவும் இருந்தார். குழப்பமான சங்கீதம் 37 இன் தழுவல் இச்சங்கீதம் எனலாம். சங்கீதம் 49 மற்றும் யோபு புத்தகத்தின் பொருளும் இதுவாகவே உள்ளது. துன்மார்க்கர் செழித்தோங்கவும் நீதிமான்கள் துன்பப்படவும் மகாசர்வ வல்லமையுள்ள தேவன் எவ்வாறு அனுமதிக்கிறார்? ஒருவேளை இக்கேள்வியை நீங்களும் தேவனிடத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருக்கலாம். இதற்கான பதில் சங்கீதம் 73இல் காணப்படுகிறது.

இஸ்ரவேலரின் வனாந்தர யாத்திரை போலவே பரலோகத்துக்குச் செல்லும் வழியும் உள்ளது. அது சிலுவைகள் நிறைந்து துயரமும் துன்பங்களும் நொறுக்கங்களும் உள்ள வழியாகும். ஆசாபின் கால்கள் தள்ளாடுதலுக்கும் சறுக்குதலுக்கும் உள்ளான பொழுது இவ்வுண்மையை அறிந்து கொண்டார். தன்னைச் சுற்றிலும் உள்ள துன்மார்க்கர் செழித்திருப்பதைக் கண்டு பொறாமை கொண்டார். அவர்களுடைய வாழ்வில் வேதனைகளோ துன்பங்களோ இல்லை. துன்மார்க்கரின் கண்கள் கொழுப்பினால் எடுப்பாய்ப் பார்க்கிறது. ஆடம்பரங்களை அனுபவிக்கிறார்கள். செல்வத்திலும் செழிப்பிலும் வளருகின்றனர்; தேவனைத் தூஷித்தாலும் சர்வவல்ல ஆண்டவர் அதை அனுமதிக்கிறார். இதை அவரால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.

மறுபுறமோ ஆசாப் தன் இருதயத்தைச் சுத்தம் பண்ணி, குற்றமில்லாமையிலே அவருடைய கைகளைக் கழுவி தேவனுக்கு முன்பாக ஓர் உத்தமமான வாழ்வை நடத்தி வந்தாலும், அவர் நாள்தோறும் வாதிக்கப்பட்டும் தண்டிக்கப்பட்டும் இருந்தார். தேவன் விரும்பும் ஒரு வாழ்வை நடத்தி வந்தாலும் தேவன் ஏன் அவருக்குப் பாடுகளை அனுமதித்ததா? அனுதினமும் ஒரு மனிதனின் ஆத்துமாவையும் எலும்பையும் நொறுக்காமலிருந்தாலும், தேவனுடைய கண்டிப்பும் தண்டனையும் இல்லாத நாட்கள் குறைவே. கிறிஸ்தவ வாழ்வில் தேவனுடைய கிருபையை அறிவதற்காகவே பாடுகள் நேரிடுகின்றன. தேவன் அடிக்கும் வேளையையும், அணைக்கும் வேளையையும் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஆசாப் “நாள்தோறும் நான் வாதிக்கப்பட்டும் காலைதோறும் தண்டிக்கப்பட்டும் இருக்கிறேன்” (சங்.73: 14) என்று அங்கலாய்க்கிறார். தேவனால் அடிக்கப்பட்டவராய் காலையில் எழும்புகிறார். அவர் இடுக்கத்தின் அப்பத்தை காலை உணவாகவும், விசாரத்தை பானமாகவும் கொண்டார். தேவனுடைய கண்டிப்பை உணரவே ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் எழுவதாகக் கூறுகிறார். தன்னைச் சுற்றிலும் உள்ளவர்கள் பரிசுத்தமில்லாமல் வாழ்ந்தாலும் செழிப்பாக இருப்பதாயும், தான் உலகத்தால் கறைபடாத பரிசுத்த வாழ்க்கை நடத்தி துன்புறுவது தேவையா என்று வினவுகிறார். ஒருவேளை இந்த கேள்வியே உங்கள் உள்ளத்திலும் எழுந்திருக்கும்.

வட ஐரோப்பாவின் காடுகளில் எர்மைன் என்ற ஒரு சிறிய பிராணி உண்டு. அதனுடைய வெள்ளை நிற உரோமம் பெயர் பெற்றது. அது தன்னுடைய வெள்ளை நிற உரோமத்தை கறைபடாமல் காத்துக்கொள்ளும். இப்பண்பினை வைத்து ஐரோப்பிய வேட்டைக்காரர்கள் அதனைப் பிடிக்கின்றனர். அவர்கள் இயந்திர வலையை வைத்து அவைகளைப் பிடிப்பதில்லை. மலையுச்சியில் அதனுடைய வீட்டைக் கண்டுபிடித்து அதன் வாசலை தாரினால் மெழுகி விடுகின்றனர். அப் பிராணியை விரட்டும்பொழுது அது பயந்து தனது வீட்டுக்கு விரைந்தோடும். ஆனால் அது அழுக்காக இருப்பதைக் கண்டு வேறொரு பாதுகாப்பான இடத்தை நாடி ஓட எண்ணும். தன்னை கறைபடுத்திக் கொள்ளாதிருப்பதற்காக வேடர்களைத் துணிச்சலுடன் எதிர்த்து நிற்கும். இதுதான் அதன் குணநலன். மயிர் நீப்பின உயிர் வாழாக் கவரிமான் போல தன் உயிரைவிட பரிசுத்தத்தையே அது பாதுகாக்கிறது.

தேவனால் நாம் அநியாயமாய் தண்டிக்கப்படுகிறோம் என்று நாம் உணரும் வேளைகளில் நம்முடைய உத்தமமான வாழ்வினை இழக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படலாம். அப்பொழுது எர்மைனை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். உலகத்தால் கறை படாதபடிக்குத் தன்னைக் காத்துக்கொள்ளுகிறதுமே பிதாவாகிய தேவனுக்கு முன்பாக மாசில்லாத சுத்தமான பக்தியாயிருக்கிறது (யாக்.1:27). உலகத்தால் கறைபடாதபடி நம்மைக் காத்துக்கொள்வதே கிறிஸ்தவ வாழ்வின் குறிக்கோள்.

பாடுகள் நமது பண்பினை சோதிக்கும்; பண்புகள் சோதிக்கப்படும் பொழுது சரியான வழிமுறையைப் பின்பற்றினால் பண்பு நலன் உறுதிப்படும். தேவன் நமக்கு தேவையான பாடுகளை அனுப்பி நம்மை சிட்சிப்பதால் நாம் மகிழ்ந்து களிகூருவோம்.


அதிகாலைப் பாடல்:

சோதனையில் இயேசுவே எனக்காக மன்றாடும்;
உம்மை மறுதலித்து விலகாதபடி காத்திடும் .
நான் தடுமாறும் வேளையில் என்னைத் தாங்கிடும்;
பயமோ அன்போ என்னை வீழ்த்தாதபடி உதவிடும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

விசுவாசத்தில் உறுதி

அதிகாலை வேளையில்… (செப்டம்பர்-அக்டோபர் 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: எபிரெயர் 11:1-40


வாரத்தின் முதலாம்நாள் அதிகாலையிலே சூரியன் உதயமாகியபோது கல்லறையினிடத்தில் வந்து… (மாற்கு 16:2).


விசுவாசம் என்பது எப்பொழுதும் தனித்து செல்லும் வீரனல்ல. சில வேளைகளில் விசுவாசத்துடன் பயமும் இணைந்திருக்கும். விசுவாசம் வினாக்கள் எழுப்பாமல் இருப்பதல்ல; மாறாக கேள்விகளின் மத்தியிலும் செயல்பாடுகளை வெளிப்படுத்துவதாகும். விசுவாசம் அனைத்துக்கும் விடையளிக்காது; ஆனால் அசாதாரண சூழ்நிலைகளிலும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அதன் கிரியைகள் அமைந்திருக்கும்.

வாசனையற்ற, ருசியற்ற, நிறமற்ற ஆக்ஸிஜனையும், ஹைடிரஜனையும், கரையாத, கறுப்பான, ருசியற்ற கார்பன் என்பதுடன் இணைத்து தேவன் எவ்வாறு அழகான வெள்ளை நிறமுடைய இனிப்பான சர்க்கரையாக மாற்றுகிறார் என்பதை நம்மால் முழுவதும் அறிந்து கொள்ளமுடியாது. அதைப் போன்றே தேவனுடைய செயல்களுக்கான அனைத்துக் காரணங்களும் நமக்குத் தெரியாவிட்டாலும், நம்முடைய அனைத்து சூழ்நிலைகளின் மத்தியிலும் தேவன் தரும் விளைவை நாம் விசுவாசத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

உண்மையான விசுவாசம் என்பது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும் காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது (எபி.11:1). பனிமூட்டத்தின் வழியே நம்மால் எதையும் காண இயலாவிட்டாலும் தேவனை நம்புவதே விசுவாசமாகும்.

ஈஸ்டர் ஞாயிறு காலையில் மகத லேனா மரியாளும், யாக்கோபின் தாயாகிய மரியாளும், சலோமே என்பவரும் ஒரு விசுவாசப் பணியை மேற்கொண்டார்கள். இயேசுவின் சரீரத்தைச் சுகந்தவர்க்கமிட தங்களுக்குள் உடன்படிக்கையிட்டு அதற்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்கினார்கள். ஆனால் அதனை சனிக்கிழமை மாலை வரை அவர்களால் செய்யக்கூடாமற் போயிற்று. ஓய்வு நாள் முடிந்தபின் அவைகளை வாங்கிக்கொண்டு யோசேப்பின் கல்லறைக்கு வந்து ஆண்டவராகிய இயேசுவின் சரீரத்தை மரியாதை செய்ய நினைத்திருந்தனர்.

வாரத்தின் முதலாம்நாள் அதிகாலையிலே சூரியன் உதயமாகிறபோது அவர்கள் கல்லறையினிடத்தில் வந்தார்கள் (மாற்கு16:2). சூரிய உதயத்துக்கு முன்னர் இருட்டோடே தாங்கள் வாங்கிய பொருட்களுடன் எருசலேம் நகர வீதிகளைக் கடந்து வந்திருந்தனர். கல்லறை இருந்த தோட்டத்துக்குள் வந்தவுடன் மிகப் பெரிய கல்லினால் மூடப்பட்டிருந்த கல்லறைக்குள் எப்படி செல்வது என்று தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டார்கள். பல்வேறு கேள்விகளுக்கு மத்தியில் காணப்படும் விசு வாசத்துக்கு இது ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகக் காணப்படுகிறது. இப்பெண்களால் அக்கல்லைப் புரட்ட இயலாது என்பது தெளிவு. அதற்காக அவர்கள் வீட்டிலேயே அமர்ந்து அதற்கான திட்டங்களைத் தீட்டவில்லை. அப்பிரச்சனையை ஆராய ஒரு குழுவையும் அமைக்கவில்லை. தங்களுடைய விசுவாசத்துடன் அன்பான கரிசனையுடன் அக்கல்லறைக்கு அவர்கள் வந்தனர்.

நியூபெளண்ட்லாந்து கடலில் சென்று கொண்டிருந்த ஒரு கப்பலை அடர்ந்த மூடுபனி சூழ்ந்தது. அது ஒரு புதன் கிழமை மாலை. கப்பலின் தலைவன் 24 மணி நேரத்துக்கும் மேலாக தனது அறையிலேயே செய்வதறியாது இருந்தார். அப்பொழுது அவருடைய தோளை ஒருவர் தட்டவும் திரும்பிப் பார்த்த தலைவர் அங்கு விசுவாச ஜெப வீரரான ஜார்ஜ் முல்லரைக் கண்டார். “கேப்டன், நான் சனிக்கிழமை மதியம் கியூபெக் நகரில் இருக்கவேண்டும்” என்று கூறினார். “அது இயலாத காரியம்” என்று அச்சத்துடனும் திகைப்புடனும் கேப்டன் கூறினார்.

அதிக அடர்த்தியான மூடுபனி இருப்பதால் கப்பலை வேகமாக செலுத்த இயலாததால் சரியான வேளையில் கரை சேரமுடியாது என்பதை உணர்ந்த கேப்டன் “ நான் உதவியற்ற நிலையில் இருக்கிறேன்” என்று முணுமுணுத்தார்.

விசுவாச வீரரான ஜார்ஜ் முல்லர் “நாம் வரைபட அறைக்குச் சென்று ஜெபிப்போம்” என்று ஆலோசனை கூறினார். “சூழ்நிலையைமட்டுமே உணர்ந்த அக்கப்பலின் கேப்டன், இந்த பனி எவ்வளவு அடர்த்தியாக இருக்கிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று வினவினார். இல்லை என்று பதிலளித்த முல்லர் “என் கண்கள் இந்த பனியின்மீது அல்ல; என் வாழ்வின் சகல சூழ்நிலைகளையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் ஜீவனுள்ள தேவன் மேலேயே உள்ளது” என்றார். இருவரும் ஜெபிப்பதற்கு கீழே இறங்கிச் சென்றனர். முல்லர் முழங்காற்படியிட்டு ஜெபித்தார். சில நிமிடங்களில் அந்த பனி விலகியது; கப்பலும் விரைந்து சென்றது. முல்லர் சனிக்கிழமைக்கு முன்னரே கியூபெக் சென்று சேர்ந்துவிட்டார்.

நாமும் விசுவாச வாழ்க்கை வாழ வேண்டுமெனில், கல்லறையை மூடியிருக்கும் கல்லைவிட்டு நம்முடைய கண்களை அகற்றி, அதிசயங்களைச் செய்யும் ஆண்டவரை நோக்க வேண்டும். அக்கல்லறையின் கல் தங்களுக்குத் தடையாக இருக்கும் என அப்பெண்கள் அறிந்திருந்தும் சுகந்த வர்க்கமிட தேவையான பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு அதிகாலமே தங்களை ஆயத்தமாக்கிக்கொண்டு, இருளில் அக்கல்லறைத் தோட்டத்துக்கு வந்தனர்.

விசுவாசம் என்பது வினா எழுப்பாது என்பதல்ல; தேவனுடைய வல்லமைக்கு முழுதும் நம்மை ஒப்புவிப்பதாகும்.

அன்பானவர்களே, இன்று உங்களுடைய விசுவாசத்தை எப்படி நீங்கள் செயலில் காட்டுவீர்கள்?

அதிகாலைப் பாடல்:

ஒப்பற்ற பூரண கிருபையே,
பெலவீன என் இருதயத்தை எழுப்பட்டும்.
எனக்காக நீர் மரித்தீரே;
என் அன்பும் உண்மையாகவும் மாறாததாகவும்
உமக்காக எரிந்து பிரகாசிக்கட்டும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

பொறாமை

அதிகாலை வேளையில்… (ஜூலை-ஆகஸ்டு 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: 1 சாமுவேல் 20:11-42


 மறுநாள் காலமே, யோனத்தான் தாவீதுக்குக் குறித்த நேரத்திலே ஒரு சிறு பிள்ளையாண்டானைக் கூட்டிக்கொண்டு, வெளியே புறப்பட்டுப்போய் … (1 சாமுவேல் 20:35).


“சொஸ்தமனம் உடலுக்கு ஜீவன்; பொறாமையோ எலும்புருக்கி” என்று சாலொமோன் ஞானி கூறியுள்ளார் (நீதி. 14:30). இத்தகைய பொறாமைக்கு சிறந்த ஒர் எடுத்துக்காட்டாக பேரரசர் சாலொமோனைக் கூறலாம். கோலியாத் என்னும் பெலிஸ்திய வீரனை இளைஞனான தாவீது கொன்ற பின்னர் பட்டணத்து பெண்கள் “சவுல் கொன்றது ஆயிரம் தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்” என்று முறைவைத்து பாடி ஆடினார்கள். இதைக் கேட்ட சவுல் அரசன் எரிச்சலுற்றான். தான் இஸ்ரவேல் நாட்டின் முழுமைக்கும் அரசனாக இருந்தாலும் மக்களுக்குப் பிரியமானவன் தாவீது என்ற எண்ணம் அவனை வதைத்தது. பொறாமையும் எரிச்சலும் ஓர் பச்சைக் கண் அரக்கனைப் போல அவனை விழுங்க ஆரம்பித்தது.

சவுல் இருமுறை தாவீதைக் கொல்ல முயற்சித்ததால் அவனால் அரண்மனையில் பணிபுரிய முடியவில்லை. சவுலுடன் அமர்ந்து போஜனம் பண்ணுவதைத் தவிர்த்து வெளியே ஒளித்து கொண்டான். தன்னுடன் தாவீது உணவருந்த வராததின் காரணத்தை சவுல் யோனத்தானிடம் விசாரித்தபொழுது, பெத்லெகேமில் தாவீதின் குடும்பத்தினரின் பலி விருந்துக்குச் செல்ல தன்னிடம் அனுமதி கேட்டதாக யோனத்தான் கூறினான். அது வெறும் சாக்குப்போக்கு என்று சொல்லி தன்னுடைய மகனின் மேல் சவுல் கோபம் கொண்டான். அவனது பிறப்பைப் பற்றியும் தாவீதுடனான நட்பையும் அவதூறாகப் பேசி களங்கப்படுத்தினான். தாவீதைக் கொல்வதற்காக அவனை அழைத்துவரச் சொன்னதற்கு யோனத்தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்தான். எனவே தன்னுடைய ஈட்டியை தனது சொந்த மகன் மீதே எறிந்து தனது எரிச்சலைக் காட்டினான். யோனத்தானும் பந்தியைவிட்டு எழும்பி கோபமாய் வெளியேறினான்.

மறுநாள் காலமே, யோனத்தான் தாவீதுக்குக் குறித்தநேரத்திலே ஒரு சிறு பிள்ளையாண்டானைக் கூட்டிக் கொண்டு, (1 சாமு. 20:35) சவுலுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் சற்றும் சந்தேகம் வராமலிருக்க அம்புகளை எறியும் பயிற்சிக்குத் தான் செல்வதுபோல பட்டணத்துக்கு வெளியே புறப்பட்டுப்போனான். அப்பிள்ளையாண்டானை அனுப்பிவிட்ட பின்னர் தாவீது தன்னுடைய ஒளிப்பிடத்திலிருந்து வந்தான். தங்களுடைய வாழ்நாள் நட்பினை இரு நண்பர்களும் புதுப்பித்துக்கொண்டனர். ஒருவரையொருவர் தழுவி முத்தமிட்டு அழுத பின்னர் கனத்த இருதயத்துடன் பிரிந்தனர். இப்பிரிவு சவுலின் எரிச்சலாலும் பொறாமையாலும் நிகழ்ந்தது. இந்த எரிச்சல் உண்மை நிலையை மறைத்து, அடிப்படையான நியாயத்தை நீக்கிவிடுகிறது. காரணங்களின் ஆளுமையானது, உணர்ச்சிக்கு அடிமையாக்கி, இறுதியில் சிந்தைக்கு முரணான செயல்களுக்கு நடத்திச் செல்கின்றது.

தன்னைவிட நன்கு பறக்கும் மற்றொரு பறவையின்மேல் எரிச்சலும் பொறாமையும் கொண்ட ஒரு கழுகைப் பற்றிய கதை ஒன்றை டி.எல்.மூடி கூறியுள்ளார். ஒரு நாள் அக்கழுகு வில்லும் அம்பும் வைத்திருந்த ஒரு வேடனைக் கண்டது. அவனிடத்தில் “உயரமான அந்த இடத்திலுள்ள கழுகை நீ வீழ்த்த வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டது. தன்னுடைய அம்புக்கு சில இறகுகள் தேவை என்று அவன் கூறினான். உடனே பொறாமை கொண்ட அக்கழுகு தன்னுடைய சிறகிலிருந்து ஒரு இறகை பிடுங்கிக் கொடுத்தது. அதனைத் தன் அம்பில் வைத்து பறந்து கொண்டிருந்த கழுகின் மீது எய்தான். ஆனால் குறி தவறியது. பொறாமை கொண்ட கழுகு தன்னுடைய இறகுகளில் ஒவ்வொன்றாகப் பிடுங்கி அவனிடம் கொடுத்தது. அநேக இறகுகளை இழந்ததால் அக் கழுகால் பறக்க இயலவில்லை. அச்சூழ்நிலையை சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட வேடன் தப்ப வழியில்லாத அக்கழுகைக் கொன்றான். “மற்றவர்கள்மீது எரிச்சலும் பொறாமையும் கொண்டால் அதிகமான பாதிப்படைபவர் நீங்களே” என்பதே இக்கதையின் நீதியாகும்.

நமக்குள்ளே ஒளிந்திருக்கும் பொறாமை என்ற அரக்கனுக்கு அடிமையாகி அழிந்துவிடாமல் தேவனுடைய அன்பில் வளருவோம்.

அதிகாலைப் பாடல்:

காரிருளிலும் உன் கரம்பிடித்து நடத்துவார்;
உனது பாரச்சுமை யாவையும் இயேசு சுமப்பார்;
இடுக்கமான பாதையிலும் உண்மையாய்
அவருக்காய் வாழ அர்ப்பணிப்பாய் நண்பனே!

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

1 2 3 18
சத்தியவசனம்