அதிகாலை வேளையில்…

தந்திர வலை!

அதிகாலை வேளையில்… (செப்டம்பர் – அக்டோபர் 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: நியாயாதிபதிகள் 9: 22-57
காலமே சூரியன் உதிக்கையில் எழும்பி, பட்டணத்தின்மேல் விழுந்து, அவனும் அவனோடிருக்கிற ஜனங்களும் உமக்கு எதிரே புறப்படும்போது, உம்முடைய கைக்கு நேரிடுகிறபடி அவனுக்குச் செய்யும் என்று சொல்லியனுப்பினான் (நியாயா.9:33).

பிறரை ஏமாற்றுவது என்பது ஒரு கலை. நாம் பிறரை ஏமாற்ற எண்ணும் பொழுது முதலில் ஒரு சிக்கலான வலையை உருவாக்குகிறோம். பின்னர் அதனை செயல்படுத்துகிறோம். ஆயினும் கெடுவான் கேடு நினைப்பான் என்ற முதுமொழிக்கு ஏற்ப அது அவர்களுக்கே கேடு விளைவிக்கும்.

மேலும் நீதிமானுக்கு விரோதமாக எழும்பும் சதிகாரர்கள் தங்களுடைய சதித்திட்டத்தால் இறுதியில் அழிக்கப்படுவார்கள் என்ற உண்மையை கிதியோனும் அவனுடைய முந்நூறு வீரர்களும் பெற்ற வெற்றிக்குப் பின்னர் தொடர்ந்த நாட்களின் அவல நிலையிலிருந்து நாம் அறிகிறோம்.

நியாயாதிபதிகள் 8: 33-35 என்ற வேதபகுதியில் மீதியானியரை வெற்றி கண்ட பின்னர் இஸ்ரவேலர்களால் தொடர்ந்து சிறப்புடன் வாழமுடியவில்லை எனக் காண்கிறோம். தங்களை விடுதலையாக்கிய தேவனை இஸ்ரவேலர் மறந்தபடியால் வெளியிலிருந்த எதிரிகளைவிட அவர்களுக்குள்ளே இருந்த உட்பூசல்கள் அதிக அழிவைத் தந்தன. கிதியோன் மறுத்த ஆட்சியை சீகேமிலிருந்த அவனுடைய மறுமனையாட்டியின் மகன் அபிமெலேக்கு இச்சித்தான். தனது தந்தையின் புகழை உபயோகித்துக்கொள்ள விரும்பிய அபிமெலேக்கு சீகேமின் மக்களிடம் ஒரு நீண்ட வீர வசனம் பேசினான். கிதியோனின் குமாரர்கள் 70 பேர் அவர்களை ஆள்வதைவிட ஒரு தனிமனிதன் ஆளுவதே சிறந்தது என்று கூறினான். பாகால் பேரீத்தின் கோவிலிலிருந்து பெற்றுக்கொண்ட எழுபது வெள்ளிக்காசைக் கொண்டு வீணரும் போக்கிரிகளுமான மனுஷர்களை தனது சேவகத்தில் வைத்துக்கொண்டான். இவர்கள் கிதியோனின் குமாரர்களைக் கொலை செய்தனர். ஆனால் யோதாம் என்னும் கிதியோனின் இளைய குமாரன் அதிசயமாய் இத்தந்திர வலைக்குத் தப்பிவிட்டான்.

அபிமெலேக்கு இஸ்ரவேலின் ஒரு சிறிய பகுதியை மூன்று வருடங்கள் ஆண்டான். யோதாம் கெரிசீம் மலைக்குச் சென்று அபிமெலேக்குக்கும் சீகேம் மனிதர்களுக்கும் சாபமிட்டான். இந்த சாபம் ஒரு உருவகமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. மரங்கள் தங்களுக்கு அரசனாக இருக்க வேண்டுமென ஒலிவமரம், அத்திமரம் மற்றும் திராட்சைச்செடி இவற்றை வரிசையாகக் கேட்டன. ஆனால் அவைகள் மறுத்துவிட்டன. பின்னர் அவை முட்செடியிடம் சென்று தங்கள் கோரிக்கையை வைத்தன. அதனை முட்செடி ஏற்றுக் கொண்டது.

இந்த உருவகத்தை நாம் எளிதில் புரிந்து கொள்ளலாம். தங்களுடைய கனிகளைத் தருவதில் ஆர்வம் காட்டும் மரங்கள் ஆட்சியை விரும்பவில்லை. எதையுமே கொடுக்க இயலாத முட்செடி தனது சுயநலத்துக்காக தலைமை பொறுப்பை ஏற்றது. அபிமெலேக்கே அந்த முட்செடி. அபிமெலேக்கிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு, சீகேம் பட்டணத்தாரையும், மில்லோவின் குடும்பத்தாரையும் பட்சிக்கவும், சீகேம் பட்டணத்தாரிலும் மில்லோவின் குடும்பத்தாரிலுமிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு, அபிமெலேக்கைப் பட்சிக்கவும்கடவது என்று யோதாம் சொன்னான் (நியாயாதிபதிகள் 9:20).

யோதாமின் சாபம் வெகு விரைவிலேயே பலித்தது. அபிமெலேக்கு இஸ்ரவேலை மூன்று வருஷம் அரசாண்ட பின்பு, அவனுக்கும் சீகேமின் பெரிய மனுஷருக்கும் நடுவே பொல்லாப்பு உண்டாக்கும் ஆவியைத் தேவன் வரப்பண்ணினார். சீகேமின் பெரிய மனுஷர் அவனைக் கொலை செய்ய திட்டமிட்டனர். ஆனால் அபிமெலேக்கின் விசுவாசியாகிய பட்டணத்தின் அதிகாரியாகிய சேபூல் அச்சதித்திட்டத்தை சில ஆட்களின் மூலம் அதை அவனுக்குத் தெரியப்படுத்தினான். இரவில் சீகேமின் பட்டணத்து வாசலில் காத்திருந்து அதைத் தாக்க ஆலோசனை கூறினான். காலமே சூரியன் உதிக்கையில் எழும்பி, பட்டணத்தின்மேல் விழுந்து, அவனும் அவனோடிருக்கிற ஜனங்களும் உமக்கு எதிரே புறப்படும்போது, உம்முடைய கைக்கு நேரிடுகிறபடி அவனுக்குச் செய்யும் என்று சொல்லி அனுப்பினான் (நியா.9:33). அவ்வாறே சீகேம் பட்டணத்து மக்களில் அநேகரை அபிமெலேக்கு வெட்டினான்.

துரோகிகளைக் கொன்ற பின்னர் அபிமெலேக்குத் தனது கவனத்தைப் பக்கத்திலிருந்த தேபேசு பட்டணத்துக்குத் திருப்பினான். சில சீகேம் பட்டணத்து மக்களும் தாபேசின் மக்களும் பாதுகாப்பைத் தேடி அப்பட்டணத்தின் நடுவிலிருந்த உயர்ந்த கோபுரத்துக்குள்ளே அடைக்கலமாயினர். அவர்களைக் கொளுத்துவதற்கு அபிமெலேக்கு ஆயத்தப்படுகையில் ஒரு ஸ்திரீ ஓர் ஏந்திரக் கல்லின் துண்டை மேலிருந்து எறிந்தாள். அது சரியாக அபிமெலேக்கின் தலையிலே விழுந்து அவன் மண்டையை உடைத்தது. அவன் மரணமடைந்தான். யோதாமின் தீர்க்க தரிசனம் நிறைவேறியது.

அரசனாக விரும்பியவனும் அவனது குடிகளாக அமைய இருந்தவர்களும் அவர்களது சதிவலையில் விழுந்தார்கள். முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும். நீதிமான்களை அழித்தவர்கள் தாங்களே ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக்கொண்டார்கள். தேவனுடைய ஆசீர்வாதம் இல்லாமல் சுயமுயற்சியுடன் முன்னேற விரும்பாது அவருடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று அறிந்து அதற்கு நம்மை ஒப்புவிப்பதே சாலச் சிறந்தது.

அதிகாலைப் பாடல்:

ஆதியும் அந்தமுமானவரே, ஆபிரகாமின் தேவனே,
உன்னதமான சிங்காசனத்தில் வீற்றிருப்பவரே,
அநாதியாய் இருக்கிறவராய் இருப்பவரே
வானத்தையும் புமியையும் படைத்த ஆண்டவரே
என்றும் நிலைக்கும் உம்முடைய நாமத்தை
நான் பணிந்து வணங்குகிறேன்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

விடியற்காலத்தில் உண்டாகும் களிப்பு!

அதிகாலை வேளையில்… (ஜூலை – ஆகஸ்டு 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி : சங்கீதம் 30:1-12
கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, அவரைக் கீர்த்தனம்பண்ணி, அவருடைய  பரிசுத்தத்தின் நினைவுகூருதலைக் கொண்டாடுங்கள். அவருடைய  கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ நீடிய வாழ்வு; சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும் (சங்.30:4,5).

அநேக சங்கீதங்களில் காணப்படுவது போன்றே தாவீது 30ஆம் சங்கீதத்திலும் தான் தேவனைத் துதிப்பதாகக் கூறியுள்ளார். மிகப்பெரிய விடுதலையை அவர் அனுபவித்திருந்ததால் தேவனுக்கு நன்றியுள்ளவராய் இருக்கிறார். தனது ஆபத்தில் அவர் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டார். ஆண்டவர் அவரைக்கேட்டருளி அவரது ஆத்துமாவை அழிவிலிருந்து மீட்டெடுத்தார்.

எனவேதான், “கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, அவரைக் கீர்த்தனம் பண்ணி, அவருடைய பரிசுத்தத்தின் நினைவுகூருதலைக் கொண்டாடுங்கள். அவருடைய கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ நீடிய வாழ்வு; சாயங் காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும்” (சங். 30:5) என்று ஆச்சரியப்படுகிறார்.

நாமும் அநேக வேளைகளில் இவ் வசனத்தின் உண்மையை அனுபவித்திருக்கிறோம் அல்லவா! பாரமான அழுத்தங்களுடன் தாங்க முடியாத கவலைகளுடன் இரவில் நித்திரைக்குச் செல்லும்பொழுது சமாதானமில்லாமையால் உறக்கம் வராது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறோம். நமது சரீரமும் ஓய்வு எடுப்பதில்லை. உதவியற்றவர்களாய் ஒரு பரிதாபமான நிலையை உணருகிறோம். பலமணி நேரமாய் கஷ்டப் பட்டபின் சிறிதே கண்ணயர்வோம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்வும் வியாதி – சுகம், பலவீனம் – பலம், அவமானம் – புகழ், தேவை –  நிறைவு என்று பலவிதமான மேடுபள்ளங்களைக் கொண்டது. சில நேரங்களில் நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்ற உரிமையின் நன்மைகளை அனுபவிக்கிறோம். சில வேளைகளில் அந்த சலுகைகளால் சிலுவையை சுமக்கிறோம். சில வேளைகளில் தேவனுடைய கிருபை என்னும் தென்றல் காற்று நாம் வாழ்வில் வீசுகிறது.

சில வேளைகளில் பாதகமான வட காற்று வீசுகிறது. நடுக்கும் குளிர்ச்சியான வடகாற்று நமது இரவை நித்திரையில்லாமல் செய்யும்பொழுது நாம் சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும் என்ற வாக்குறுதியைப் பற்றிக்கொள்ளலாம். தமது பிள்ளைகளின் துன்பங்களுக்கும் ஓய்வின்மைக்கும் தேவன் எப்பொழுதும் ஒரு கால எல்லையை வைத்திருக்கிறார்.

நித்திரையில்லா இரவுக்குப் பின்னர் நாம் எழும்பொழுது இரவின் குழப்பங்களுக்கு ஒரு சிறிய தெளிவு கிடைத்திருக்கும். நமது எண்ணங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்பொழுது நாம் உறக்கம் கொள்ளாமல் இருந்ததற்கு காரணமும், நாம் உதவியற்று பரிதாபமான நிலையில் இருந்ததற்கும் ஒரு விடை கிடைக்கும். கையாளக்கூடாதவையாக இருந்த காரியங்களுக்கு தெளிவு கிடைக்கும். இம்மாறுதலுக்குக் காரணம் யாது? நம்முடைய கவலைகளை தேவன் மீது வைத்து அவர் கவனித்துக்கொள்வார் என்ற எண்ணங்களைக் கொண்டு வரும் காலை நேர மகிழ்ச்சியாகும் (1 பேதுரு 5:7; யோபு 33:26; ஏசாயா 26:20; 54:7).

இரவின் கவலைகள் தற்காலிக மானது மாத்திரமல்ல; அவை தேவனிடத்திலிருந்து வரும் பரிசும் ஆகும். ஆத்துமாவை அதிரவைக்கும் அனுபவங்களை சகித்துக்கொள்ள கிறிஸ்தவர்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் மறுக்க முடியாது. கிறிஸ்தவ வாழ்வில் அழுகையின் நாட்கள் நிச்சயம் உண்டு. கண்ணீர் விடும் இரவுகள் அநேகமாயும் அடிக்கடியும் காணப்படும். ஆனால் காரணமில்லாமல் அவை நீண்டு காணப்பட தேவன் அனுமதிப்பதில்லை.

இலண்டன் மாநகரிலுள்ள தூய பேதுரு பேராலயத்தின் மேல் விதானத்தை சர்.ஜேம்ஸ் தார்ன்ஹில் என்பவர் வண்ணந்தீட்டினார். அதனை அவர் ஒரு தொங்கு பலகை மீது நின்று செய்யவேண்டும். ஒருநாள் மிகக் கடினமான ஒரு பகுதியை மிகவும் சிரத்தையுடன் செய்து முடித்தார். தன்னுடைய அழகிய அவ்வேலைப்பாட்டை ஆராய்வதற்கு மெதுவாக பின்னோக்கி நகர்ந்தார். இன்னும் ஓரடி நகர்ந்தால் சர்.ஜேம்ஸ் கீழே விழுந்து மரணத்தை சந்திப்பார் என்பதை அறிந்த அவருடைய உதவியாளர், மிக விரைவாக ஒரு தூரிகையை எடுத்து அப்படத்தின் மீது வண்ணத்தை வீசினார். இதை சற்றும் எதிர்பாராத அந்த கலைஞர் கலங்கியவராய் கதறிக்கொண்டு முன்னால் நகர்ந்தார். அவருடைய உதவியாளர் பின்னர் நிலைமையை விளக்கிய பொழுது சர் ஜேம்ஸ் நன்றியுடன் கண்ணீர் விட்டார்.

ஒரு மருத்துவர் தமது நோயாளிகளுக்குத் துல்லியமாய்ப் பரிந்துரை செய்யும் அக்கறையைவிட இருமடங்கு தேவன் நம்முடைய நித்திரையில்லா இரவுகளின் நிலையை அறிந்து பதிற் செய்பவர். ஒருவேளை விடியலின் வெளிச்சம் அதிக தொலைவில் இருப்பது போன்று நமக்குத் தெரியும். ஆனால் தேவன் வாக்களித்த மகிழ்ச்சியுடன் காலை நிச்சயம் வரும். தேவனுடைய வார்த்தையை நீங்கள் நம்பலாம்.

அதிகாலைப் பாடல்:

பாரங்கள் அழுத்த, வேதனைகள் பெருகிட
கவலைகளில் நான் மூழ்கி அழும்பொழுது,
பகல்வேளையும் சோர்வுற்று நீண்டு காணப்படும்பொழுது
என் இதயத்தின் வேதனையை இயேசு கவனிப்பாரா?
ஆம்; அவர் அறிவார் என்பதை நான் அறிவேன்.
என் வேதனை அவர் இதயத்தைத் தொட்டது.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

தரிசனமா அல்லது விசுவாசமா?

அதிகாலை வேளையில்… (மே – ஜுன் 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி : ஏசாயா 37:1-38
அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள் (ஏசாயா.37:36).

விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது (எபி. 11:1). இதை ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் புஸ்தகம் 36 மற்றும் 37ஆம் அதிகாரங்களில் தரப்பட்ட நிகழ்வுகள் அழகாக விளக்குகின்றன. அசீரிய அரசர் சனகெரிப் யூதாவின் சகல பட்டணங்களுக்கும் விரோதமாக வந்து அவைகளைப் பிடித்துக்கொண்டார். எருசலேமுக்கு தென்மேற்கேயுள்ள லாகீஸ் என்ற பட்டணத்தை முற்றுகையிட்டார். ரப்சாக்கே என்னும் அதிகாரியின் தலைமையில் ஒரு பெரிய சேனையை அனுப்ப திட்டமிட்டார். யூத நாட்டு சேனை வீரர்களை ரப்சாக்கே அதைரியப்படுத்தினால் யுத்தம் இல்லாமலேயே எசேக்கியா ராஜா சரணடைந்து விடுவார் என அசீரியர்கள் எண்ணினர்.

அதன்படியே ரப்சாக்கே யூதாவின் சேனைகளிடம் அவர்கள் வெற்றி பெற முடியாததன் காரணத்தை விளக்குகிறார். நெரிந்த நாணல் கோலைப் போன்று இருக்கும் எகிப்திய அரசர் பார்வோனை நம்புவது வீண். வலிமை வாய்ந்த அசீரிய சேனைக்கு எதிராக வந்த அனைத்து நாட்டையும் அவர் களது தெய்வங்கள் தப்புவிக்கவில்லை. இஸ்ரவேல் தேவனையும் நம்புவதில் அர்த்தமில்லை என்று சோர்வான வார்த்தைகளைக் கூறினார். எசேக்கியாவும் அவனது ஜனங்களும் என்ன செய்ய முடியும்? எசேக்கியாவின் ஊழியக்காரர் தேவமனிதனாகிய ஏசாயாவிடம் ஆலோசனைக்காக அனுப்பப்பட்டனர்.

அவர்களிடம் தம்மை நிந்தித்த ரப்சாக்கேயை தேவன் பார்த்துக் கொள்வார். அவருடைய நிந்தனை சொற்களுக்காக அசீரிய சேனைகளை தேவன் அழிப்பார் என்றும் ஏசாயா உறுதியளித்தார். அசீரியர்களை அழிப்பதன் மூலம் நீர் ஒருவரே கர்த்தர் என்பதை பூமியின் இராஜ்யங்களெல்லாம் அறியும் (ஏசாயா 37:20). அசீரியா ராஜா தேவனுடைய பரிசுத்த நகரத்துக்குள் வருவதுமில்லை, அதன் மேல் அம்பு எய்வதுமில்லை என்றும் ஏசாயா முன்னுரைத்தார். தனக்கு விரோதமாகச் சொன்ன நிந்தனை சொற்களுக்காக தேவன் ஆச்சரியமான முறையில் யூதாவை பாதுகாப்பார். எசேக்கியா அரசரும் அவருடைய மக்களும் ஒரு விசுவாச வாழ்க்கை நடத்தினார்கள். ஆனால் அந்த விடுதலை வரும்விதம் அவர்களுக்குக் கூறப்படவில்லை. அவர்கள் தேவனை முழுதும் விசுவாசிக்க வேண்டும்.

அன்று இரவிலேயே தீர்க்கதரிசி முன்னுரைத்த அந்த அழிவு நேரிட்டது. அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள் (ஏசாயா37:36). யூத ஜனங்கள் சந்தேகம் எண்ணம் கொண்டிருந்தாலும் தேவன் தம்முடைய வார்த்தையைக் காத்துக்கொண்டார். அதிகாலையில் அவர்கள் எழுந்திருந்து பார்த்தபொழுது இலட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் அசீரியர்களின் பிரேதர்களைக் கண்டனர். அவர்கள் தேவனுடைய பரிசுத்த நகரத்துக்கு விரோதமாக எழும்ப வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில் நமது தேவன் வாக்குறுதியைக் காப்பவர்.

1952ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 4ம் நாள் ஃபிளாரன்ஸ் சாட்விக் என்ற பெண்மணி காத்லினா தீவிலிருந்து கலிபோர்னியா கடற்கரையோரத்துக்கு நீந்திச்சென்று சாதனை படைக்க முயன்றார். அந்த தூரம் அவருக்கு பெரிய சவால் அல்ல. ஆனால் பசிபிக் கடலின் பனியானது எலும்பையும் நடுக்க வைத்தது. அது மட்டுமல்லாது அடர்ந்த மூடுபனியானது அந்த பகுதி முழுவதையும் கரையைக் காணாத அளவுக்கு மூடிவிட்டது. சுமார் 15 மணி நேர நீச்சலுக்குப் பிறகு தன்னுடைய இலக்கை அடைய அரைமைல் தூரம் இருக்கும் பொழுது அவர் தனது முயற்சியைக் கைவிட்டுவிட்டார். கரைமட்டும் என் கண்ணில் தென்பட்டிருந்தால் நான் வெற்றி பெற்றிருப்பேன் என்று பின்னர் அவர் ஒரு நிருபருக்கு பேட்டி அளித்தார்.

சில காலம் கழித்தபின்னர் தனது முயற்சியை மீண்டும் துவக்கினார். பனி கடற்கரை முழுவதையும் மூடியிருந்தாலும், கண்ணால் தனது இலக்கைக் காண இயலாவிட்டாலும் அவர் தனது நீச்சல் நிகழ்வை வெற்றிகரமாக சாதித்து முடித்தார். ஏனெனில் கரை அருகிலேயே உள்ளது என அடிக்கடி நினைவுபடுத்திக்கொண்டார்.  அந்த நம்பிக்கை அவரை தைரியமாக நீந்தச் செய்து இலக்கை அடைய உதவியது. உண்மையில் இரண்டு மணி நேரத்துக்கு அதிகமான கால வித்தியாசத்தில் ஆண்களுடைய முந்தைய சாதனையை அவர் முறியடித்தார்.

சில வேளைகளில் நாமும்கூட நமக்காக கிரியை செய்யும் தேவனுடைய கரத்தைத் தெளிவாகப் பார்க்க முடியாததால் நம்முடைய இலக்கை அடையாமல் போகிறோம். நம்முடைய இலக்கை அடைய முழு விருப்பம் கொண்டிருந்தாலும் நாம் அதனைக் காணமுடியாதவாறு சந்தேகம் என்னும் பனி தடுத்து விடுகிறது. ஆயினும் தேவனை நம்பி நமது இலக்கை நோக்கி நாம் ஓடும் பொழுது அதிகாலையில் நமது இலக்கு அடைந்ததையும் எதிரியின் பிரேதங்களால் போர்க்களம் நிரம்பியிருப்பதையும் நாம் காணலாம். காரிருளிலும் நாம் தேவனை நம்ப வேண்டும். விசுவாசம் என்பது காணப்படாதவைகளின் உறுதி என்பதை நாம் அறிய வேண்டும்.

அதிகாலைப் பாடல்:

தேவன்மேல் உள்ன ஆழமான விசுவாசம்
எத்தகைய துன்பங்களைக் கண்டும் தளராது;
அநேக எதிரிகளின் எதிர்ப்புக்கும் அஞ்சாமல்
அவரையே நம்பி அசையாமல் இருக்கும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

சத்தியவசனம்