அதிகாலை வேளையில்…

விடியற்காலத்தில் உண்டாகும் களிப்பு!

அதிகாலை வேளையில்… (ஜூலை – ஆகஸ்டு 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி : சங்கீதம் 30:1-12
கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, அவரைக் கீர்த்தனம்பண்ணி, அவருடைய  பரிசுத்தத்தின் நினைவுகூருதலைக் கொண்டாடுங்கள். அவருடைய  கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ நீடிய வாழ்வு; சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும் (சங்.30:4,5).

அநேக சங்கீதங்களில் காணப்படுவது போன்றே தாவீது 30ஆம் சங்கீதத்திலும் தான் தேவனைத் துதிப்பதாகக் கூறியுள்ளார். மிகப்பெரிய விடுதலையை அவர் அனுபவித்திருந்ததால் தேவனுக்கு நன்றியுள்ளவராய் இருக்கிறார். தனது ஆபத்தில் அவர் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டார். ஆண்டவர் அவரைக்கேட்டருளி அவரது ஆத்துமாவை அழிவிலிருந்து மீட்டெடுத்தார்.

எனவேதான், “கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, அவரைக் கீர்த்தனம் பண்ணி, அவருடைய பரிசுத்தத்தின் நினைவுகூருதலைக் கொண்டாடுங்கள். அவருடைய கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ நீடிய வாழ்வு; சாயங் காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும்” (சங். 30:5) என்று ஆச்சரியப்படுகிறார்.

நாமும் அநேக வேளைகளில் இவ் வசனத்தின் உண்மையை அனுபவித்திருக்கிறோம் அல்லவா! பாரமான அழுத்தங்களுடன் தாங்க முடியாத கவலைகளுடன் இரவில் நித்திரைக்குச் செல்லும்பொழுது சமாதானமில்லாமையால் உறக்கம் வராது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறோம். நமது சரீரமும் ஓய்வு எடுப்பதில்லை. உதவியற்றவர்களாய் ஒரு பரிதாபமான நிலையை உணருகிறோம். பலமணி நேரமாய் கஷ்டப் பட்டபின் சிறிதே கண்ணயர்வோம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்வும் வியாதி – சுகம், பலவீனம் – பலம், அவமானம் – புகழ், தேவை –  நிறைவு என்று பலவிதமான மேடுபள்ளங்களைக் கொண்டது. சில நேரங்களில் நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்ற உரிமையின் நன்மைகளை அனுபவிக்கிறோம். சில வேளைகளில் அந்த சலுகைகளால் சிலுவையை சுமக்கிறோம். சில வேளைகளில் தேவனுடைய கிருபை என்னும் தென்றல் காற்று நாம் வாழ்வில் வீசுகிறது.

சில வேளைகளில் பாதகமான வட காற்று வீசுகிறது. நடுக்கும் குளிர்ச்சியான வடகாற்று நமது இரவை நித்திரையில்லாமல் செய்யும்பொழுது நாம் சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும் என்ற வாக்குறுதியைப் பற்றிக்கொள்ளலாம். தமது பிள்ளைகளின் துன்பங்களுக்கும் ஓய்வின்மைக்கும் தேவன் எப்பொழுதும் ஒரு கால எல்லையை வைத்திருக்கிறார்.

நித்திரையில்லா இரவுக்குப் பின்னர் நாம் எழும்பொழுது இரவின் குழப்பங்களுக்கு ஒரு சிறிய தெளிவு கிடைத்திருக்கும். நமது எண்ணங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்பொழுது நாம் உறக்கம் கொள்ளாமல் இருந்ததற்கு காரணமும், நாம் உதவியற்று பரிதாபமான நிலையில் இருந்ததற்கும் ஒரு விடை கிடைக்கும். கையாளக்கூடாதவையாக இருந்த காரியங்களுக்கு தெளிவு கிடைக்கும். இம்மாறுதலுக்குக் காரணம் யாது? நம்முடைய கவலைகளை தேவன் மீது வைத்து அவர் கவனித்துக்கொள்வார் என்ற எண்ணங்களைக் கொண்டு வரும் காலை நேர மகிழ்ச்சியாகும் (1 பேதுரு 5:7; யோபு 33:26; ஏசாயா 26:20; 54:7).

இரவின் கவலைகள் தற்காலிக மானது மாத்திரமல்ல; அவை தேவனிடத்திலிருந்து வரும் பரிசும் ஆகும். ஆத்துமாவை அதிரவைக்கும் அனுபவங்களை சகித்துக்கொள்ள கிறிஸ்தவர்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் மறுக்க முடியாது. கிறிஸ்தவ வாழ்வில் அழுகையின் நாட்கள் நிச்சயம் உண்டு. கண்ணீர் விடும் இரவுகள் அநேகமாயும் அடிக்கடியும் காணப்படும். ஆனால் காரணமில்லாமல் அவை நீண்டு காணப்பட தேவன் அனுமதிப்பதில்லை.

இலண்டன் மாநகரிலுள்ள தூய பேதுரு பேராலயத்தின் மேல் விதானத்தை சர்.ஜேம்ஸ் தார்ன்ஹில் என்பவர் வண்ணந்தீட்டினார். அதனை அவர் ஒரு தொங்கு பலகை மீது நின்று செய்யவேண்டும். ஒருநாள் மிகக் கடினமான ஒரு பகுதியை மிகவும் சிரத்தையுடன் செய்து முடித்தார். தன்னுடைய அழகிய அவ்வேலைப்பாட்டை ஆராய்வதற்கு மெதுவாக பின்னோக்கி நகர்ந்தார். இன்னும் ஓரடி நகர்ந்தால் சர்.ஜேம்ஸ் கீழே விழுந்து மரணத்தை சந்திப்பார் என்பதை அறிந்த அவருடைய உதவியாளர், மிக விரைவாக ஒரு தூரிகையை எடுத்து அப்படத்தின் மீது வண்ணத்தை வீசினார். இதை சற்றும் எதிர்பாராத அந்த கலைஞர் கலங்கியவராய் கதறிக்கொண்டு முன்னால் நகர்ந்தார். அவருடைய உதவியாளர் பின்னர் நிலைமையை விளக்கிய பொழுது சர் ஜேம்ஸ் நன்றியுடன் கண்ணீர் விட்டார்.

ஒரு மருத்துவர் தமது நோயாளிகளுக்குத் துல்லியமாய்ப் பரிந்துரை செய்யும் அக்கறையைவிட இருமடங்கு தேவன் நம்முடைய நித்திரையில்லா இரவுகளின் நிலையை அறிந்து பதிற் செய்பவர். ஒருவேளை விடியலின் வெளிச்சம் அதிக தொலைவில் இருப்பது போன்று நமக்குத் தெரியும். ஆனால் தேவன் வாக்களித்த மகிழ்ச்சியுடன் காலை நிச்சயம் வரும். தேவனுடைய வார்த்தையை நீங்கள் நம்பலாம்.

அதிகாலைப் பாடல்:

பாரங்கள் அழுத்த, வேதனைகள் பெருகிட
கவலைகளில் நான் மூழ்கி அழும்பொழுது,
பகல்வேளையும் சோர்வுற்று நீண்டு காணப்படும்பொழுது
என் இதயத்தின் வேதனையை இயேசு கவனிப்பாரா?
ஆம்; அவர் அறிவார் என்பதை நான் அறிவேன்.
என் வேதனை அவர் இதயத்தைத் தொட்டது.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

தரிசனமா அல்லது விசுவாசமா?

அதிகாலை வேளையில்… (மே – ஜுன் 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி : ஏசாயா 37:1-38
அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள் (ஏசாயா.37:36).

விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது (எபி. 11:1). இதை ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் புஸ்தகம் 36 மற்றும் 37ஆம் அதிகாரங்களில் தரப்பட்ட நிகழ்வுகள் அழகாக விளக்குகின்றன. அசீரிய அரசர் சனகெரிப் யூதாவின் சகல பட்டணங்களுக்கும் விரோதமாக வந்து அவைகளைப் பிடித்துக்கொண்டார். எருசலேமுக்கு தென்மேற்கேயுள்ள லாகீஸ் என்ற பட்டணத்தை முற்றுகையிட்டார். ரப்சாக்கே என்னும் அதிகாரியின் தலைமையில் ஒரு பெரிய சேனையை அனுப்ப திட்டமிட்டார். யூத நாட்டு சேனை வீரர்களை ரப்சாக்கே அதைரியப்படுத்தினால் யுத்தம் இல்லாமலேயே எசேக்கியா ராஜா சரணடைந்து விடுவார் என அசீரியர்கள் எண்ணினர்.

அதன்படியே ரப்சாக்கே யூதாவின் சேனைகளிடம் அவர்கள் வெற்றி பெற முடியாததன் காரணத்தை விளக்குகிறார். நெரிந்த நாணல் கோலைப் போன்று இருக்கும் எகிப்திய அரசர் பார்வோனை நம்புவது வீண். வலிமை வாய்ந்த அசீரிய சேனைக்கு எதிராக வந்த அனைத்து நாட்டையும் அவர் களது தெய்வங்கள் தப்புவிக்கவில்லை. இஸ்ரவேல் தேவனையும் நம்புவதில் அர்த்தமில்லை என்று சோர்வான வார்த்தைகளைக் கூறினார். எசேக்கியாவும் அவனது ஜனங்களும் என்ன செய்ய முடியும்? எசேக்கியாவின் ஊழியக்காரர் தேவமனிதனாகிய ஏசாயாவிடம் ஆலோசனைக்காக அனுப்பப்பட்டனர்.

அவர்களிடம் தம்மை நிந்தித்த ரப்சாக்கேயை தேவன் பார்த்துக் கொள்வார். அவருடைய நிந்தனை சொற்களுக்காக அசீரிய சேனைகளை தேவன் அழிப்பார் என்றும் ஏசாயா உறுதியளித்தார். அசீரியர்களை அழிப்பதன் மூலம் நீர் ஒருவரே கர்த்தர் என்பதை பூமியின் இராஜ்யங்களெல்லாம் அறியும் (ஏசாயா 37:20). அசீரியா ராஜா தேவனுடைய பரிசுத்த நகரத்துக்குள் வருவதுமில்லை, அதன் மேல் அம்பு எய்வதுமில்லை என்றும் ஏசாயா முன்னுரைத்தார். தனக்கு விரோதமாகச் சொன்ன நிந்தனை சொற்களுக்காக தேவன் ஆச்சரியமான முறையில் யூதாவை பாதுகாப்பார். எசேக்கியா அரசரும் அவருடைய மக்களும் ஒரு விசுவாச வாழ்க்கை நடத்தினார்கள். ஆனால் அந்த விடுதலை வரும்விதம் அவர்களுக்குக் கூறப்படவில்லை. அவர்கள் தேவனை முழுதும் விசுவாசிக்க வேண்டும்.

அன்று இரவிலேயே தீர்க்கதரிசி முன்னுரைத்த அந்த அழிவு நேரிட்டது. அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள் (ஏசாயா37:36). யூத ஜனங்கள் சந்தேகம் எண்ணம் கொண்டிருந்தாலும் தேவன் தம்முடைய வார்த்தையைக் காத்துக்கொண்டார். அதிகாலையில் அவர்கள் எழுந்திருந்து பார்த்தபொழுது இலட்சத்தெண்பத்தையாயிரம் அசீரியர்களின் பிரேதர்களைக் கண்டனர். அவர்கள் தேவனுடைய பரிசுத்த நகரத்துக்கு விரோதமாக எழும்ப வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில் நமது தேவன் வாக்குறுதியைக் காப்பவர்.

1952ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 4ம் நாள் ஃபிளாரன்ஸ் சாட்விக் என்ற பெண்மணி காத்லினா தீவிலிருந்து கலிபோர்னியா கடற்கரையோரத்துக்கு நீந்திச்சென்று சாதனை படைக்க முயன்றார். அந்த தூரம் அவருக்கு பெரிய சவால் அல்ல. ஆனால் பசிபிக் கடலின் பனியானது எலும்பையும் நடுக்க வைத்தது. அது மட்டுமல்லாது அடர்ந்த மூடுபனியானது அந்த பகுதி முழுவதையும் கரையைக் காணாத அளவுக்கு மூடிவிட்டது. சுமார் 15 மணி நேர நீச்சலுக்குப் பிறகு தன்னுடைய இலக்கை அடைய அரைமைல் தூரம் இருக்கும் பொழுது அவர் தனது முயற்சியைக் கைவிட்டுவிட்டார். கரைமட்டும் என் கண்ணில் தென்பட்டிருந்தால் நான் வெற்றி பெற்றிருப்பேன் என்று பின்னர் அவர் ஒரு நிருபருக்கு பேட்டி அளித்தார்.

சில காலம் கழித்தபின்னர் தனது முயற்சியை மீண்டும் துவக்கினார். பனி கடற்கரை முழுவதையும் மூடியிருந்தாலும், கண்ணால் தனது இலக்கைக் காண இயலாவிட்டாலும் அவர் தனது நீச்சல் நிகழ்வை வெற்றிகரமாக சாதித்து முடித்தார். ஏனெனில் கரை அருகிலேயே உள்ளது என அடிக்கடி நினைவுபடுத்திக்கொண்டார்.  அந்த நம்பிக்கை அவரை தைரியமாக நீந்தச் செய்து இலக்கை அடைய உதவியது. உண்மையில் இரண்டு மணி நேரத்துக்கு அதிகமான கால வித்தியாசத்தில் ஆண்களுடைய முந்தைய சாதனையை அவர் முறியடித்தார்.

சில வேளைகளில் நாமும்கூட நமக்காக கிரியை செய்யும் தேவனுடைய கரத்தைத் தெளிவாகப் பார்க்க முடியாததால் நம்முடைய இலக்கை அடையாமல் போகிறோம். நம்முடைய இலக்கை அடைய முழு விருப்பம் கொண்டிருந்தாலும் நாம் அதனைக் காணமுடியாதவாறு சந்தேகம் என்னும் பனி தடுத்து விடுகிறது. ஆயினும் தேவனை நம்பி நமது இலக்கை நோக்கி நாம் ஓடும் பொழுது அதிகாலையில் நமது இலக்கு அடைந்ததையும் எதிரியின் பிரேதங்களால் போர்க்களம் நிரம்பியிருப்பதையும் நாம் காணலாம். காரிருளிலும் நாம் தேவனை நம்ப வேண்டும். விசுவாசம் என்பது காணப்படாதவைகளின் உறுதி என்பதை நாம் அறிய வேண்டும்.

அதிகாலைப் பாடல்:

தேவன்மேல் உள்ன ஆழமான விசுவாசம்
எத்தகைய துன்பங்களைக் கண்டும் தளராது;
அநேக எதிரிகளின் எதிர்ப்புக்கும் அஞ்சாமல்
அவரையே நம்பி அசையாமல் இருக்கும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

கர்த்தரைத் துதித்தல்!

அதிகாலை வேளையில்… (மார்ச் – ஏப்ரல் 2018)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி : 1 நாளாகமம் 23: 1- 32
“நாள்தோறும் காலையிலும் மாலையிலும் கர்த்தரைப் போற்றித் துதித்து … ” (1நாளா.23:30).

தாவீது அரசர் தனது வாழ்நாளில் பல ஆண்டுகள் நாடோடியாக அலைந்து திரியநேரிட்டது. எனவே அவர் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கென ஒரு நிலையான ஸ்தலத்தைக் கட்ட விரும்பினார். ஆனால் தாவீது யுத்த மனிதராய் இருந்ததினால் அந்த வாய்ப்பினை தேவன் அவருக்குத் தர விரும்பவில்லை. எனவே தாவீது தன் குமாரனாகிய சாலொமோனை அழைத்து, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஆலயத்தைக் கட்டுகிறதற்குக் கட்டளைகொடுத்தார். (1நாளா.22:6).

தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கட்டு வதில் உறுதியாயிருந்த தாவீது அதற்கான அனைத்து ஆயத்தங்களையும் செய்து கொடுத்தார். கட்டுமானத்துக்குத் தேவையான பொருட்கள், ஆணிகளுக்குத் தேவையான இரும்பு மற்றும் கட்டிட வேலையாட்களையும் நிபுணர்களையும் சேகரித்தார். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தேவனைத் துதிக்க ஒரு பாடகர் குழுவினை அமைத்தது அவருடைய சிறந்த பங்காக அமைந்தது. லேவியரின் பிரபுக்களுடன் மூன்று குடும்பத்தினரை ஆலயத் திருப்பணிக்கென தனியாகப் பிரித்து வைத்தார். அவர்கள் வெறும் பாடகர்கள் மாத்திரமல்ல; தீர்க்கதரிசிகளாகவும் இருந்தனர். மேலும் சுரமண்டலங்களாலும் தம்புருகளாலும் கைத்தாளங்களாலும், தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிற ஆசாப், ஏமான், எதுத்தூன் என்பவர்களின் குமாரரில் சிலரை, தாவீதும் தேவாலயச் சேனைகளின் பிரபுக்களும் ஊழியத்திற்கென்று பிரித்து வைத்தார்கள் (1 நாளா.25:1).

தலைமுறை தலைமுறையாக இந்த பாடும் பொறுப்பு தகப்பனிடமிருந்து மகனுக்குச் செல்லவேண்டுமென்றும் கட்டளையிட்டார். இவர்கள் யாரெனில் கெர்சோனியனான பெரகியாவின் குமாரன் ஆசாப். இவர் தலைமைப் பாடகரும் இவரது குமாரர்கள் அரசர் கட்டளைப்படி நின்றுகொண்டு தீர்க்க தரிசனம் உரைப்பார்கள். கோகாத்தியரின் குடும்பத்திலிருந்து ஏமானின் குமாரர்கள், அரசரின் கர்த்தருடைய வாக்கை உரைக்கும் தீர்க்கதரிசியாயிருந்தனர். மெராரியின் குடும்பத்தைச் சார்ந்த எதித்தூனின் குமாரர்கள் சுரமண்டலம் இசைத்து இறைவாக்குரைத்து ஆண்டவரின் மகிமையைப் பாடினார்கள். குறிப்பிட்ட சங்கீதங்களின் தலைப்புகளில் இந்த பாடகர் தலைவர்களின் பெயர் காணப்படுகிறது.

1 நாளாகமம் 23 – 25 வரையுள்ள அதிகாரங்களில் ஆலயத்துக்கும் அதன் ஊழியங்களுக்கும் பாடுபவர்கள் ஏராளமாய் இருந்தனர் எனக் காண்கிறோம். இம்மூன்று குடும்பத்தைச் சார்ந்த பாடகர்கள் 288 பேர். இவர்கள் பன்னிரண்டு பேர்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு இருபத்து நான்கு குழுவினராக செயல்பட்டனர். இசைக் கருவிகளுடன் யேகோவா தேவனைத் துதித்துப் பாடும் முக்கியமான செயலில் ஈடுபட்ட நான்காயிரம் லேவியரை தாவீது ஏற்படுத்தினார். ஆறாயிரம் பேர் தலைவர்களாகவும் மணியக்காரர்களாகவும் இருந்தனர். வாசல் காப்பவர்களாக நான்காயிரம் பேரும் மீதமுள்ள இருபத்து நான்காயிரம் லேவியர்கள் கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் வேலையை விசாரிக்கிறவர்களாகவும் இருந்தனர்.

இவர்களுடைய வேலை நமக்கு சாதாரணமாகத் தோன்றினாலும் அவர்களுக்கு அது சாதாரணமானதல்ல; கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் ஆசாரியர்களுக்கு உதவியாக நிற்பதும் பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் பரிசுத்த பணிமுட்டுகளை சுத்தம் பண்ணுவதும், சமுகத்தப்பங்களையும், போஜனபலிக்குத் தேவையானவற்றை ஆயத்தம் செய்வதும், ஓய்வு நாட்களிலும் பண்டிகை நாட்களிலும் கர்த்தருக்குச் சர்வாங்க தகன பலிகள் செலுத்த உதவுவதும் அவர்களுடைய பணியாயிருந்தது.

அனைத்துக்கும் மேலாக நாள் தோறும் காலையிலும் மாலையிலும் கர்த்தரைப் போற்றித் துதிப்பதே அவர்களுடைய மேலானதும் மகிழ்ச்சியைத் தரும் காரியமாயிருந்தது. அதிகாலையில் லேவியர்கள் எழுந்து தேவனைத் துதிப்பதை ஆரம்பித்து வைப்பார்கள். அது முக்கியமான பொறுப்பு மாத்திரமல்ல, ஆழமான பொருள் நிறைந்ததுமாகும். கோராகின் புத்திரரின் எஸ்ராகியனான ஏமானின் போதக சங்கீதமான 88ம் சங்கீதம் அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் அதிகாலையில் யேகோவாவைப் போற்றி துதிக்கும் பாடலுக்கு ஓர் உதாரணமாகும். நானோ கர்த்தாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; காலையிலே என் விண்ணப்பம் உமக்கு முன்பாக வரும் (வச.33).

ஒவ்வொரு நாளும் அதிகாலையில் எழுந்து தேவனைத் துதித்தலுடன் ஆரம்பிப்பது நமக்கும் கிடைத்த சிறந்த வாய்ப்பாகும். தாவீதின் பாடகற் குழுவினர் செய்ததுபோல நாமும் உண்மையுடன் இதனை பயிற்சி செய்வோம். அதிகாலையில் எழும்பி தேவனைத் துதிப்பதில் காணப்படும் உண்மைத்துவம் அந்த நாளை நமக்கு ஓர் ஆசீர்வாதமான நாளாக்கித் தரும்.

அதிகாலைப் பாடல்:

தூய தூய தூயா! சர்வ வல்ல நாதா!
தேவரீர்க்கெந்நாளும் சங்கீதம் ஏறுமே!
தூய தூய தூயா மூவரான ஏகா!
காருணியரே, தூயதிரியேகரே!

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

சத்தியவசனம்