அதிகாலை வேளையில்…

தேவனுக்கே மகிமை!

அதிகாலை வேளையில்… (ஜூலை-ஆகஸ்டு 2017)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

 வேதபகுதி : நியாயாதிபதிகள் 7:1-25
அப்பொழுது கிதியோனாகிய யெருபாகாலும் அவனோடிருந்த ஜனங்கள் யாவரும் காலமே எழுந்து புறப்பட்டு, ஆரோத் என்னும் நீருற்றின் கிட்டப் பாளயமிறங்கினார்கள்; மீதியானியரின் பாளயம் அவனுக்கு வடக்கே மோரே மேட்டிற்குப் பின்னான பள்ளத்தாக்கிலே இருந்தது (நியாதி.7:1).

இயல்பாகவே மனிதன் இறைவனைத் தேடும் மனநிலை கொண்டவனாய் உள்ளான். பரிணாமக் கொள்கையானது ‘இறைவனே சிருஷ்டிகர்’ என்ற கருத்தை மறுக்கிறது. தாராளவாதிகளான சில இறைவல்லுநர்களும் வேதாகமத்தில் காணப்படும் தேவனுடைய அற்புதங்களை ஏற்காமல் பல மரபு இயல்புகளை மாற்ற முயற்சிக்கின்றனர். இறைவனால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட அபூர்வ காரியங்களை மனிதன் மறுத்து அதனைத் தன்னால் இயன்ற அளவு வேறுமுறைகளில் விளக்கமளிக்க முயற்சிக்கிறான்.

தம்முடைய பதவியையும் அதிகாரத்தையும் அபகரிக்க விரும்பும் மனிதனின் இயல்பை தேவன் நன்கு அறிவார். தேவனால் மாத்திரமே விடுதலையைத் தரமுடியும் என்று மனிதர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய சில சிக்கலானச் சூழ்நிலைகளை அவர் உருவாக்கினார் என்று வேதாகமத்தில் பல இடங்களில் நாம் வாசிக்கிறோம். இயல்பான விளக்கத்தைக் கூற இயலாத காரியங்களை அவர் நீக்கிவிடும்பொழுது, மனிதன் தேவனுடைய அதிசய செயல்களைத் தெளிவுற அறிந்துகொள்கிறான். இன்றைய வேதப்பகுதியும் அவ்விதமான ஒன்று.

மீதியானியருக்கு விரோதமான ஒரு யுத்தத்துக்கு இஸ்ரவேலர் ஆயத்தமாகிக் கூடிவந்தனர். தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் உறுதியைப் பெற்றுக்கொள்ள கிதியோன் தோலில் அடையாளத்தைக் காண காத்திருந்ததற்காய் யுத்தம் இரண்டு நாட்கள் தாமதமானது. இரண்டாவது நாளின் காலையில் கிதியோனும் அவனுடன் இருந்த மக்களும் “அதிகாலையில் எழுந்து ஆரோத் என்னும் நீரூற்றின் கிட்டப் பாளயமிறங்கினார்கள்” (நியா.7:1). போரிட ஆர்வத்துடன் முன்சென்ற வீரர்கள் அதிக எண்ணிக்கையுள்ளவர்களாய் உள்ளனர் என தேவன் கிதியோனிடம் கூறினார். தேவனுடைய கரமே வெற்றியைத் தந்தது என கிதியோனும் இஸ்ரவேலரும் மற்ற தேசத்தார் அனைவரும் அறிய வேண்டும் என தேவன் எண்ணினார். எனவே அவர் கிதியோனிடம் முப்பத்திரண்டாயிரம் போர்வீரர்களில் யுத்தத்துக்கு பயப்படுபவர்களைத் திரும்பிச் செல்லக் கட்டளையிடச் சொன்னார். தங்களுடைய அச்சத்தையும் திகிலையும் ஒப்புக்கொண்டு இருபத்திரண்டாயிரம்பேர் திரும்பிச் சென்றது கிதியோனுக்கு அதிர்ச்சியை அளித்தது. முப்பத்தைந்தாயிரம் மீதியானியருக்கு எதிராக பத்தாயிரம் இஸ்ரவேலர் சென்று போரிட்டு வென்றால் அது தேவனால் தரப்பட்ட வெற்றியாகும். ஆனால், இந்த பத்தாயிரம் பேரும் அதிகம் என தேவன் கூறியது கிதியோனுக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது.

இப்போர்வீரர்களை வித்தியாசமான கடினமான ஒரு சோதனைக்குக் கீழ்ப்படுத்த ஆரோத் என்னும் நீருற்றின் அருகில் பாளயமிறங்கக் கிதியோன் கட்டளை பெற்றான். தண்ணீரை நாய்போல நக்கிக் குடித்தவர்கள், முழங்கால் ஊன்றிக் குனிந்து குடித்தவர்கள் என வீரர்கள் இருபிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டனர். இந்த சோதனையின் நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும் கிதியோனின் படைக்கு முந்நூறு பேர் மாத்திரமே தெரிந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

அடுத்ததாக தேவன் கிதியோனை அவனுடைய வேலைக்காரன் பூராவுடன் மீதியானியரின் கூடாரத்துக்குச் செல்ல அறிவுரை கூறினார். அவர்கள் அங்கு சென்றபொழுது ஒருவன் மற்றவனிடம் தான் கண்ட கனவினைப் பகிர்ந்துகொண்டிருந்தான். “சுட்டிருந்த ஒரு வாற்கோதுமை அப்பம் மீதியானியரின் பாளயத்திற்கு உருண்டு வந்தது, அது கூடாரம் மட்டும் வந்தபோது, அதை விழத் தள்ளிக் கவிழ்த்துப் போட்டது; கூடாரம் விழுந்துகிடந்தது” என்று கூற, மற்றவன் “அது கிதியோன் என்னும் இஸ்ரவேலனுடைய பட்டயமே அல்லாமல் வேறல்ல; தேவன் மீதியானியரையும் இந்தச் சேனை அனைத்தையும் அவன் கையிலே ஒப்புக் கொடுத்தார்” என்றான். கனவினையும் அதன் பொருளையும் செவியுற்ற கிதியோன் உடனடியாக இஸ்ரவேலின் பாளையத்துக்கு வந்து, “எழுந்திருங்கள். கர்த்தர் மீதியானியரின் பாளயத்தை உங்கள் கைகளில் ஒப்புக் கொடுத்தார்” என்று கூறினான். முந்நூறு இஸ்ரவேலர் மீதியானியரை வென்றனர். மகிமையனைத்தும் தேவனுக்கே உரித்தானது.

அசாதாரண சூழ்நிலையைக் கண்டு நாம் தயங்கக்கூடாது. நம்முடைய வெற்றிக்கு எதிரான காரணிகள் சில இருந்தாலும் அது நம் வெற்றியின் மூலம் தேவன் பெறும் மகிமைக்கு ஏது வானவைகளாகும். மாபெரும் படையைவிட அர்ப்பணிப்புள்ள சிறு குழுவே சிறந்தது. அமெரிக்க தேசத்தின் கடற்படையின் முழக்கமானது, “சில நல்ல மனிதர்கள்” என்பதாகும். தேவனும் இவர்களையே எதிர்பார்க்கிறார். நீங்கள் இவ்வாறான ஒருவரா?


அதிகாலைப் பாடல்:

இரட்சிப்பின் தலைக்கவசம் அணிந்தும்
சத்தியம் என்னும் கச்சையைக் கட்டியும்
விசுவாச வீரராய் விழித்தெழும்புவோம்.
சுகமான கூடாரத்தை தள்ளிவிட்டு
நாம் காணும் ஒவ்வொரு எதிரியையும்
எதிர்த்து பயப்படாமல் முன்னோக்கி
வரிசையாகச் செல்லுவோம்
உலகமனைத்தும் நமது காலடியில்;
ஜெயகிறிஸ்து நம்முன் செல்ல
நம் வெற்றி கீதம் எங்கும் எதிரொலிக்கட்டும்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

விமர்சிக்கும் வரம்

அதிகாலை வேளையில்… (மே-ஜுன் 2017)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

 வேதபகுதி:  யோவான் 8: 1-32
மறுநாள் காலையிலே அவர் திரும்பி தேவாலயத்திற்கு வந்தபோது, ஜனங்களெல்லாரும் அவரிடத்தில் வந்தார்கள். அவர் உட்கார்ந்து அவர்களுக்கு உபதேசம் பண்ணினார் (யோவான் 8:2).

ஓர் ஆலயத்தின் போதகர் காலை ஆராதனையில் ஆவியின் வரங்களைப் பற்றி பிரசங்கம் பண்ணினார். அவரை சந்தித்த ஒரு பெண்மணி, “பாஸ்டர், எனக்கு விமர்சிக்கும் வரம் உண்டென்று நம்புகிறேன்” என்றார். போதகர் அவரைப் பார்த்து ‘இயேசு கிறிஸ்து கூறிய தாலந்துகளின் உவமையில் ஒரு தாலந்தைப் பெற்ற மனிதனை நினைவிருக்கிறதா?’ என்று கேட்டார். புரிந்துகொண்ட பெண்மணி தனது தலையை அசைத்தார். “அவன் அதை என்ன செய்தான் என்பதை அறிவீர்களா?” என்று அவர் கேட்டவுடன் ‘ஆம்; அவன் அதைப் புதைத்து வைத்தான்” என்று அவள் பதிலளித்தார். “நீயும் போய் அந்தப்படியே செய்!” என்றார் அப்போதகர்.

பரிசேயரும் சதுசேயரும் தங்களுக்கு விமர்சிக்கும் வரம் உண்டென்று எண்ணினர். எனவே அவர்கள் அடிக்கடி ஆண்டவராகிய இயேசுகிறிஸ்துவை பேச்சில் அகப்படுத்த சூழ்ச்சி செய்தனர். இயேசு தமது வழக்கத்தின்படியே ஒலிவ மலையைக் கடந்து எருசலேமுக்குச் சென்றார். “மறுநாள் காலையிலே அவர் திரும்பி தேவாலயத்திற்கு வந்தபோது, ஜனங்களெல்லாரும் அவரிடத்தில் வந்தார்கள். அவர் உட்கார்ந்து அவர்களுக்கு உபதேசம் பண்ணினார்” (யோவா.8:2). அவர் தேவாலயத்துக்குத் திரும்பி வந்தது பரிசேயர்களுக்கும் வேதபாரகர்களுக்கும் அவரை அகப்படுத்தும் ஒரு நுட்பமான சூழ்ச்சியாக அமைந்தது. அவர்கள் விபசாரத்தில் பிடிபட்ட ஒரு பெண்ணை அழைத்துவந்தனர்.

கூடாரப்பண்டிகை கொண்டாட்ட காலத்தில் இவ்வித ஒழுக்கக்கேடுகள் மலிந்திருந்தன. மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை மேற்கோள் காட்டிய வேதபாரகர்கள் கிறிஸ்துவின்மேல் குற்றம் சுமத்த முயற்சித்தனர். அப்பெண்ணை கல்லெறியவேண்டும் என்று அவர் பதிலளித்தால் ரோம சட்டத்தை மீறினவராவார். ஏனெனில் இவ்வித தண்டனை ரோம அரசாங்க சட்டம் தடை செய்திருந்தது. ஆனால் அப்பெண்ணை கல்லெறியக்கூடாது என்றால் மோசேயின் சட்டதை மீறினவராவார் (உபா. 22:24). இயேசு எந்தப் பதிலைக் கூறினாலும் அவரை தாங்கள் குற்றம் கண்டுபிடித்துவிடலாம் என காத்திருந்தனர். மதத்தலைவர்களுக்கு அவ்விபச்சாரப் பெண்ணின் மீது ஆர்வமில்லை; ஆனால் இயேசுவின் பதிலிலேயே அவர்கள் குறியாயிருந்தனர். அப் பெண்ணைப் பற்றிய அவர்களுடைய விமர்சனம் இயேசுவை குற்றம் பிடிப்பதிலேயே ஆர்வமாயிருந்தது. ஆனால் கிறிஸ்துவோ இவ்விதமான எதிர்ப்புகளை எவ்விதம் சமாளிப்பது என்பதை அறிந்திருந்தார். அவர் உயர்வான கொள்கையை அறிவித்தார். “ஒரு குற்றவாளியை கல்லெறிய தீர்ப்பு வழங்கும்பொழுது, சாட்சிகள் முதலாவது கல்லெறியவேண்டும்” என்ற நிபந்தனையையும் மோசேயின் சட்டம் உள்ளடக்கியிருந்தது. “உங்களில் பாவமில்லாதவன் இவள்மேல் முதலாவது கல்லெறியக்கடவன்” என்று அவர் அறிவித்தது அவர்களுடைய விமர்சனத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. கூட்டத்தினர் ஒவ்வொருவராகக் கலைந்து சென்றனர். அங்கு பரிபூரண வாழ்வை நடத்திய ஆண்டவராகிய இயேசு மட்டுமே மீந்திருந்தார். அவர் ஒருவர் மட்டுமே அவளை நியாயந்தீர்க்கும் தகுதியுடையவர்.

அப்.பவுல் ரோமாபுரியாருக்கு எழுதின நிருபத்தில் இதுபோன்றதொரு வினாவையே எழுப்புகிறார். “இவைகளைக் குறித்து நாம் என்ன சொல்லுவோம்? தேவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்? தேவன் தெரிந்து கொண்டவர்கள்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் யார்? தேவனே அவர்களை நீதிமான்களாக்குகிறவர். ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறவன் யார்? கிறிஸ்துவே மரித்தவர்; அவரே எழுந்துமிருக்கிறவர்; அவரே தேவனுடைய வலது பாரிசத்திலும் இருக்கிறவர்; நமக்காக வேண்டுதல் செய்கிறவரும் அவரே” (ரோம. 8:31,33-34). நீதியுள்ள வாழ்வு நடத்தி, நமக்காக தமது ஜீவனைத் தந்த ஒரே மனிதராலே அவர் மாத்திரமே நம்மை நியாயந்தீர்க்க முடியும் என்ற ஒரு திட்டத்தை தேவன் உருவாக்கியிருந்தார். உலகத்தை நியாயந்தீர்க்க வராமல் உலகத்தை இரட்சிக்க வந்தவரிடமே அந்த பெண் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு பெரிய தொழிலதிபர் தன்னுடைய மேசையின்மேல் ஒரு பெரிய கல்லை வைத்திருந்தார். அதில் “முதலாவது” என்ற சொல் எழுதப்பட்டிருந்தது. “உங்களில் பாவமில்லாதவன் … முதலாவது கல்லெறியக்கடவன்” என்ற இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தையை அது அவருக்கு எப்பொழுதும் நினைவூட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவரிடம் பணிபுரிபவர்கள் கொடுக்கப்பட்ட இலக்கை அடையாமல் இருந்தால், அவர்களை குற்றப்படுத்தாமல் தன்னுடைய குறைகளை எண்ணிப் பார்க்க அச்சொல் அவருக்கு உதவியது. எனவே அவருடைய பணியாளர்களை அவர் இரக்கத்துடனும் அன்புடனும் நடத்தினார். மற்றவர்கள் பாவம்செய்யும்பொழுது நாம் எவ்வாறு நடக்க வேண்டும் என்று நாம் வாசித்த வேதபகுதியானது குறிக்கவில்லை. விபசாரத்தையும் மற்ற பாவங்களையும் நாம் கண்டிக்க வேண்டும், மற்றவர்களது குறைகளையும் பாவங்களையும் நாம் கவனிக்கவேண்டியதில்லை. நாம் ஒரு குறைபாடற்ற வாழ்வை வாழும் பொழுது அவ்வாறு வாழாத மற்றவர்களிடம் நாம் குற்றம் காண முயற்சிக்கலாம். அப்பெண் ஒரு பெரிய பாவியாயிருந்தாலும் அவளுடைய காலத்தில் வாழ்ந்த மற்றவர்களைவிட அவள் மோசமானவளல்ல. நாம் சந்திக்கும் மக்களை குற்றமுடையவர்களாய் காண்பது நமது காரியமல்ல என்பதை நினைவில் நிறுத்தவேண்டும்.

அதிகாலைப் பாடல்:

இயேசுவைப் போல நான் வாழ்ந்திட வேண்டும்,
அவருடைய அன்பை நான் காண்பிக்க வேண்டும்;
கலிலேயாவிலே அவருடைய சுயவெறுப்பு வாழ்வை,
நானும் கடைபிடிக்க நிதம் வாஞ்சிக்கிறேன்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

அர்த்தமுள்ள அர்ப்பணிப்பு

அதிகாலை வேளையில்… (மார்ச்-ஏப்ரல் 2017)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

“மோசே கர்த்தருடைய வார்த்தைகளையெல்லாம் எழுதிவைத்து, அதிகாலமே எழுந்து, மலையின் அடியில் ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, இஸ்ரவேலுடைய பன்னிரண்டு கோத்திரங்களுடைய இலக்கத்தின்படியே பன்னிரண்டு தூண்களை நிறுத்தினான்” (யாத்.24:4).

தேவனிடம் நம்மை அர்ப்பணிப்பதற்கு தீமையிலிருந்து விலகுதல், தேவனிடம் உண்மையான பக்தி கொள்ளுதல், தொடர்ச்சியான பரிசுத்தத்தை நாடுதல் ஆகியன அவசியம். தம்முடைய பிள்ளைகள் யாவரும் தம்முடைய ஊழியத்துக்கு முழு அர்ப்பணம் செய்யவேண்டும் என்று அவர் விரும்பினாலும் அது “அர்த்தமுள்ளதாய்” இருக்கவேண்டும் (ரோம. 12:1) என்று வாஞ்சிக்கிறார். உணர்ச்சிகளால் உந்தப்பட்டோ, தற்காலிக ஆர்வத்தினாலோ செய்யப்படும் அர்ப்பணிப்பு நம்பத்தகுந்ததல்ல. ஒரு விசுவாசி மிகவும் கவனத்துடனும், ஜெபத்துடனும் சீடத்து வத்தின் ஆபத்துக்களை உணர்ந்து, தனது வாழ்வை ஆண்டவரின் ஊழியத்துக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

மோசேக்கு சீனாய் மலையில் தேவன் நியாயப்பிரமாணங்களைக் கொடுத்த பின்னர் அதனை இஸ்ரவேலருடன் உறுதிப்பாடு செய்ய தேவன் விரும்பினார். எனவே மோசே மீண்டும் அப்பரிசுத்த மலைக்கு ஆரோன், நாதாப், அபியூ மற்றும் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் எழுபது பேருடன் ஏறிச் சென்றார். அவர்கள் கீழே இறங்கி வந்தபின்னர் மோசே இஸ்ரவேலின் ஜனங்களுக்கு தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் கட்டளைகள் யாவையும் விவரித்துச் சொன்னார். அப்பொழுது ஜனங்கள் எல்லாரும் ஏகசத்தமாய்: கர்த்தர் அருளின எல்லா வார்த்தைகளின்படியும் செய்வோம் என்று பிரதியுத்தரம் சொன்னார்கள். ஆனால் மோசேயோ தேவனுடைய நியாயங்களுக்கு உடனடியாகத் தங்களை அர்ப்பணிக்கமாட்டார்கள் என்பதை அறிந்துகொண்டார். எனவே அவர் அந்த அர்ப்பணிப்பை அர்த்தமுள்ளதாக்க திட்டமிட்டார்.

முதலாவதாக, அந்த அர்ப்பணிப்பு நிகழ்வை வேண்டுமென்றே நீட்டித்தார். உடனடியாக ஜனங்கள் அந்த உடன்படிக்கையை உறுதி செய்வதற்கு அனுமதிக்கவில்லை. மாறாக அந்த தேவமனிதர் கர்த்தருடைய வார்த்தைகளையெல்லாம் எழுதி வைத்துவிட்டு உறங்கச்சென்றார். அவர் அதிகாலையில் எழும்பி (யாத். 24:4), இந்த பலிபீடம் பலிசெலுத்துவதற்காகக் கட்டப்பட்டது. பலியில்லாமல் எந்த உடன்படிக்கையும் உறுதி செய்யப்பட மாட்டாது. உடன்பாட்டை உறுதி செய்வதற்கு முன்பாக மக்களை ஒருநாள் காத்திருக்க வைத்தார். இதனால் இஸ்ரவேலர்கள் உணர்ச்சிகளால் தாக்கப்படாது அந்த உடன்படிக்கையை ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.

இரண்டாவதாக, மக்கள் தங்களை அர்ப்பணிக்கவும் உடன்படிக்கையை உறுதிசெய்யவும் சில ஆழமான சடங்குகளைச் செய்தார். லேவியர்களின் பணி ஒதுக்கப்படாததால் அவர் இஸ்ரவேல் புத்திரர்களின் வாலிபர்களைத் தெரிந்தெடுத்து, (இவர்கள் அந்தந்த வம்சத்து முதற்பேறானவர்களாயிருக்கலாம்) அவர்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தி, கர்த்தருக்குச் சமாதானபலிகளாகக் காளைகளைப் பலியிட்டார்கள். இது இஸ்ரவேலர்கள் எளிதில் மறக்க இயலாததாயும் பயபக்தியை ஏற்படுத்தக் கூடியதாகவும் அமைந்தது.

மூன்றாவதாக, இந்த உடன்படிக்கையின் வார்த்தைகள் மக்களுக்குப் புரிய வேண்டும் என்பதற்காக அதிக பிரயத்தனம் எடுக்கப்பட்டது. தங்களுடைய அர்ப்பணிப்பின் காரியத்தையும் அதன் பொருளையும் அவர்கள் அறிந்துகொள்ளவில்லை எனில் அந்த அர்ப்பணிப்பு அர்த்த மற்றதாகிவிடும். மலையிலிருந்து இறங்கிய மோசே கர்த்தருடைய வார்த்தையை மக்களுக்கு அறிவித்ததுமன்றி, மறுநாள் ஜனங்கள் அனைவரும் கேட்குமாறு உடன்படிக்கை புஸ்தகத்தை வாசித்தார். மக்களுடைய அர்ப்பணிப்பு பூரணமாய் அமையவேண்டும் என்பதில் மோசே மிகக் கவனமாய் இருந்தார்.

இறுதியாக மோசே பலியின் இரத்தத்தை எடுத்து அதனை ஜனங்களின்மேல் தெளித்து “இந்த வார்த்தைகள் யாவையுங்குறித்து கர்த்தர் உங்களோடே பண்ணின உடன்படிக்கையின் இரத்தம் இதுவே” என்றான். இந்த உடன்படிக்கையை முத்திரை போட்டது இரத்தமே. இது உடன்படிக்கையின் அடையாளமாய் அமைந்தது. தாங்கள் தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்கள் என்பதையும் அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப் பட்டவர்கள் என்பதையும் இச்செயல் மக்களின் மனதில் அழுத்தமாகப் பதிக்க உதவியது.

அர்ப்பணிப்புள்ள வாழ்வு வாழ வேண்டுமானால் அது அர்த்தமுள்ளதாயும், அறிவுள்ளதாகவும் சிந்தித்து எடுக்கப்பட்டதாகவும் இருக்கவேண்டும். நம்மை தேவனுக்கும் அவரது ஊழியத்துக்கும் அர்ப்பணிக்க எடுக்கப்படும் தீர்மானம் உணர்ச்சியின் அடிப்படையில் அமையாமல் அறிவின் அடிப்படையில் அமையவேண்டும். ஒரு விசுவாசி தனது வாழ்வை தேவனுக்கு அர்ப்பணிப்பது அவசியமானது. ஆனால் அதை அலட்சியமாக கருதக்கூடாது. இன்று உங்களுடைய வாழ்வை தேவனுடைய ஊழியத்துக்கென்று ஒப்புக் கொடுப்பதற்கு முன் அதனால் ஏற்படும் இழப்புகளை எண்ணிப் பாருங்கள்.

ஏனெனில்  ‘கலப்பையின்மேல் தன் கையை வைத்துப் பின்னிட்டுப் பார்க்கிற எவனும் தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குத் தகுதியுள்ளவன் அல்ல’ (லூக்கா 9:62).

அதிகாலைப் பாடல்:

அனைத்தும் கிறிஸ்துவுக்கே
எந்தன் அனைத்தும் அர்ப்பணமே
என் முழுதன்மைகள் ஆவல்களும்
அனைத்தும் கிறிஸ்துவுக்கே.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

சத்தியவசனம்