இன்றைய தியானம்

பாடுகளைக் கண்டு பயப்படாதே!

தியானம்: 2020 நவம்பர் 27 வெள்ளி | வேத வாசிப்பு: வெளி.2:8-11

நீ படப்போகிற பாடுகளைக் குறித்து எவ்வளவும் பயப்படாதே… (வெளி.2:10).

கர்த்தருக்காய் உண்மைத்துவத்துடன் ஊழியம் செய்கிற பலர் முகங்கொடுக்கின்ற பாடுகளும், அவமானங்களும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளும் பிரச்சனைகளும் சொல்லிமுடியாதவை. கர்த்தரை நம்பி கர்த்தருக்குள்ளாய் வாழும் இவர்களுக்கு ஏன் இத்தனை பிரச்சனைகள் என்ற கேள்வி அநேகரது மனதில் இருக்கலாம். ஏதோ தவறு செய்கிறார்கள்போலும்; அதுதான் தேவன் தண்டிக்கிறார் என சிலர் கூறக்கூடும். ஆனால், உண்மை அதுவல்ல. தேவனுக்குள் உண்மையாய் வாழுவோருக்கு, சாத்தான் கொடுக்கும் பிரச்சனைகள் ஏராளம். எங்கே தேவ ஊழியம் வளருகிறதோ அதைத் தடுக்க அங்கே சாத்தான் வந்து நிற்பான்.

சிமிர்னா சபையின் தூதனுக்கு, “உனது கிரியைகளை அறிந்திருக்கிறேன்” என்று கூறிய கர்த்தர், படப்போகும் பாடுகளைக்குறித்து எவ்வளவேனும் பயப்படாதே என்றார். அதாவது தேவனுக்கு உத்தமமாய் வாழுகிறவனுக்கு நிச்சயம் பாடுகள் இவ்வுலகில் உண்டு. மேலும், இது பிசாசினால் உண்டாயிருக்கும் சோதனை, இதிலும் மரண பரியந்தம் உண்மையுள்ளவனாய் இருக்கும் படிக்கும் சிமிர்னாவுக்குக் கர்த்தர் புத்தி சொல்லுகிறார். அப்பொழுது ஜீவகிரீடத்தை அவன் பெற்றுக்கொள்ளலாம். இங்கே சொல்லப்பட்ட துன்பம், சாதாரண உலக கஷ்டங்கள் அல்ல. மாறாக, தேவனுக்காய் அவரது நாமத்துக்காய், அனுபவிக்கும் பாடுகளையும், பிசாசின் சோதனைகளால் வரும் துன்பங்களுமாகும். இப்படியான பாடுகள் மத்தியிலும், “பயப்படாமல் இரு”, “மரண பரியந்தமும் உண்மையாயிரு” என்பதே தேவன் தரும் நம்பிக்கையாகும்.

அன்பானவர்களே, நாம் தேவனுக்காய், அவரது நாமத்தை உயர்த்துவதற்காக பாடுகளை அனுபவிக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். அதுவே கிறிஸ்தவனுக்கு மேன்மை. இவ்வுலகத்தில் வரும் சாதாரண காய்ச்சல், பணக்கஷ்டம் என்று சின்னச் சின்ன பிரச்சனைகளைக் கண்டு பயந்து, அவற்றையெல்லாம் பூதாகரமாக்கி, நமக்கொருவர் இருக்கிறார் என்பதை மறந்து, நம்மை விடுவிப்பவர் யார் என்று கலங்கி நிற்பதேன்? இந்த மனநிலையிலிருந்து நாம் வெளிவரவேண்டும். தேவனை நோக்கிப் பார்த்து அவருக்காய் பாடுகள் அனுபவிக்க, அவருக்காக மரண பரியந்தம் பிழைத்திருக்க நம்மை ஒப்புக்கொடுப்போம். பாடுகளைக் கண்டு பயந்திட வேண்டாம் என்று நம்மை எச்சரிக்கும் ஆண்டவரின் ஆசியும், கிருபையும் என்றென்றைக்கும் நம்முடனே இருக்கும். அதைத் தவிர்த்து, பயத்துக்கு இடமளிப்போமென்றால் அதுவே நம்மைக் கெடுத்துவிடும்.

இக்காலத்துப் பாடுகள் இனி நம்மிடத்தில் வெளிப்படும் மகிமைக்கு ஒப்பிடத்தக்கவைகள் அல்லவென்று எண்ணுகிறேன் (ரோமர் 8:18).

ஜெபம்: விடுவிக்க வல்லமையுள்ள தேவனே, கிறிஸ்துவின் நாமத்தின் நிமித்தம் வரும் நிந்தைகள் அவமானம் இவைகளை கண்டு பயந்திடாமல் பாடுகளில் உண்மையாய் நிலைத்திருக்க எங்களுக்கு உதவும். ஆமென்.

கர்த்தரின் யுத்தம்!

தியானம்: 2020 நவம்பர் 26 வியாழன் | வேத வாசிப்பு: யாத்.14:10-31

மனுஷர் நமக்கு விரோதமாய் எழும்பினபோது, கர்த்தர் நமது பக்கத்திலிராவிட்டால்… (சங்.124:1).

வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகள் வரும்போது அதை எதிர்கொள்வது மெய்யாகவே நமக்குப் பிரச்சனைதான். அந்த நேரத்தில் யாராவது ஒருவர் வந்து நமக்கு உதவி செய்வதாகக் கூறினால், அது எப்படிப்பட்டதொரு ஆறுதலையும் தேறுதலையும் நமக்குத் தரும் என்பதை மறுக்கமுடியாது.

எகிப்திலிருந்து விடுதலையாகி, புறப்பட்ட இஸ்ரவேலரின் பின்னே பார்வோனின் சேனை துரத்திக்கொண்டு வந்தது. முன்னாலே செங்கடல்; இடையில் அகப்பட்ட இஸ்ரவேல் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்து, மிகவும் பயந்தனர். இதனால் மோசேக்கும், ஆரோனுக்கும் விரோதமாக முறுமுறுக்கத் தொடங்கினர். இங்கே மரிப்பதைக் காட்டிலும், அடிமைகளாக எகிப்தில் இருப்பது எவ்வளவோ மேல்; அங்கே பிரேதக்குழிகள் இல்லையென்றா இங்கே கொண்டு வந்தீர் என்று மோசேயை வையத் தொடங்கினார்கள். ஆனால், இந்த இக்கட்டிலும் மோசே சொன்னது என்ன? “பயப்படாதிருங்கள். கர்த்தர் உங்களுக்காக யுத்தம் பண்ணுவார், நீங்கள் சும்மாயிருப்பீர்கள்” என்பதே. இஸ்ரவேலரின் இந்த நெருக்கடியான நேரத்தில் அவர்களுக்கு உதவிட கர்த்தர் அவர்களோடிருந்தார். சிவந்த சமுத்திரத்தை, வெட்டாந்தரையில் நடப்பது போன்று கடந்துசென்ற இஸ்ரவேலர் அதே சமுத்திரத்தில் பார்வோனின் சேனைகள் மூழ்கி மாண்டதையும் கண்டனர். இப்போது அவர்கள் கர்த்தருக்குப் பயந்து, கர்த்தரிடத் திலும் அவர் ஊழியனான மோசேயிடத்திலும் விசுவாசம் வைத்தார்கள் அல்லவா!

தேவபிள்ளையே, நெருக்கடியான நேரங்களில் இவர்களைப்போலவே நாம் என்ன சொல்வது, என்ன செய்வது என்று தெரியாதவர்களாய் தேவனையும் துக்கப்படுத்தி, நம்மைச் சூழ இருப்பவர்களையும் துக்கப்படுத்திவிடுகிறோம். அவ்வளவுக்குப் பயம் நம்மை ஆட்டிப்படைக்கிறது. அதிலும் மரணபயம் என்று வரும்போது நாம் செய்வதறியாது பதறிப்போகிறோம். சங்கீதக்காரன் பாடுகிறான்: “நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன். தேவரீர் என்னோடேகூட இருக்கிறீர் உமது கோலும் தடியும் என்னைத் தேற்றும்”. இந்த வசனத்தை எத்தனை தரம் சொல்லுகிறோம். உண்மையாகவே நமக்கு மரண பயம் இல்லையா? இந்த நிச்சயமும் தைரியமும் நாம் தேவனோடு தங்கியிருக்கும் உறவிலேயே தங்கியிருக்கிறது. இன்றே மரண பயத்தை ஜெயித்தவர்களாக வாழ்வோமா?

அவர்களுக்குப் பயப்படீர்களாக; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர்தாமே உங்களுக்காக யுத்தம் பண்ணுவார் என்று சொன்னேன் (உபா.3:22).

ஜெபம்: எங்களுடைய யுத்தங்களையெல்லாம் எங்களுக்காக நடத்திவரும்; தேவனே, திகில், காரிருள் போன்ற காரியங்கள் எங்களை சூழ்ந்து பயமுறுத்திய வேளையிலும், நீர் எங்கள் அருகாமையில் இருந்து திடப்படுத்தினீர். உம்முடைய ஆறுதல்கள் எங்களை தேற்றியதற்காய் உமக்கு ஸ்தோத்திரம். ஆமென்.

பயப்படும்படியான மகிமை!

தியானம்: 2020 நவம்பர் 25 புதன் | வேத வாசிப்பு: மத்தேயு 17:1-13

சீஷர்கள் அதைக் கேட்டு, முகங்குப்புற விழுந்து, மிகவும் பயந்தார்கள் (மத்தேயு 17:6).

தாங்கிக்கொண்டிருப்பது போன்ற ஒரு கரத்தின் படத்தைப்போட்டு அதற்குக் கீழாக, “இந்த அண்டசராசரங்களையும் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிற தேவனே உன்னையும் தாங்குகிறார்” என்ற வாசகம் எழுதப்பட்ட ஒரு படத்தைக் கண்ட போது எனக்குள் பெரியதொரு நம்பிக்கையும், உறுதியும் வந்தது. மாத்திரமல்ல, அந்த வாசகம் என் மனதை மிகவும் கவர்ந்தது. இத்தனை மகிமையான தேவன் எனக்கிருக்கும்போது நான் யாருக்குப் பயப்படவேண்டும்! நான் ஏன் கலங்கவேண்டும் என்று எனக்குள்ளே எண்ணிக்கொண்டேன்.

ஆண்டவராகிய இயேசு மறுரூபமடைந்த சம்பவத்தில், அங்கே அவருடனே கூட பேதுருவும், யாக்கோபும், யோவானும் இருந்தார்கள். அவர் மறுரூபமடைந்ததை அவர்கள் கண்டார்கள். அவர் முகம் சூரியனைப்போலப் பிரகாசித்ததையும், அவரது வஸ்திரம் வெண்மையானதையும், அவரோடுகூட மோசேயும் எலியாவும் சம்பாஷிப்பதையும், எல்லாவற்றையும் கண்டு சந்தோஷமடைந்த சீஷர்கள், அங்கேயே தங்கிவிடவும் விரும்பினார்கள். ஆனால் அங்கே ஒரு மேகம் நிழலிட்டு, “இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன்; இவருக்குச் செவி கொடுங்கள்” என்ற சத்தம் கேட்டது. அந்த மகிமைக்கு முன்பாக சீஷர்களால் நிற்க முடியாமற் போனது. அவர்கள் முகங்குப்புற விழுந்து மிகவும் பயந்தனர் என்று வாசிக்கிறோம்.

தேவனுடைய மகிமை அது உன்னதமானது. அதற்கு முன் நிற்கத்தக்கவன் யார்? அன்று இயேசு உயிர்த்தெழுந்த மகிமையை யாருமே காணவில்லை. அந்த மகிமையை யாராவது கண்டிருந்தால் அவர்கள் அவ்விடத்திலேயே செத்து மடிந்திருப்பார்கள். தேவமகிமைக்கு முன்னால் நாம் பயந்து விழுதல் அவருக்குக் கொடுக்கும் கனத்தையே வெளிப்படுத்துகிறது. இயேசுவின் பிறப்பைக் குறித்து மரியாளுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, அவள், “இதோ, நான் ஆண்டவருக்கு அடிமை; உம்முடைய சித்தப்படியே ஆகக்கடவது” என்று தன்னை முழுமையாக தேவ சித்தத்துக்கு ஒப்புக்கொடுத்ததும், தேவனுடைய மகிமைக்குக் கொடுத்த கனமாகவே காணப்படுகிறது. இவ்விதமான கனமும், தேவ மகிமைக்குப் பயப்படுதலும் இன்று அற்றுப்போயுள்ளதை நாம் உணராமலில்லை. இன்று அலட்சியமாய் வாழப் பழகிக்கொண்டோம். நமக்குள் தேவனைப் பற்றிய பயமும் அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கனமும் அறவே அற்றுப்போய் விட்டது. நமது இந்த நிலைமையை உணர்ந்து மனந்திரும்புவோமாக.

கர்த்தருடைய நாமத்துக்குரிய மகிமையை அவருக்குச் செலுத்துங்கள், பரிசுத்த அலங்காரத்துடனே கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்ளுங்கள் (சங்.29:2).

ஜெபம்: சர்வ வல்லமையுள்ள தேவனே, எந்த ஸ்துதி ஸ்தோத்திரத்துக்கும் மேலான உம்முடைய மகிமையுள்ள நாமத்திற்குமுன் தாழ விழுந்து பணிந்துகொள்ளுகிறோம். ஆமென்.

சத்தியவசனம்