இன்றைய தியானம்

மறுபடியும் ஒரு தருணம்!

தியானம்: 2018 ஜுன் 21 வியாழன்; வேத வாசிப்பு: யோனா 3:1-3

இரண்டாந்தரம் கர்த்தருடைய வார்த்தை யோனாவுக்கு உண்டாகி… (யோனா 3:1).
நமது வாழ்க்கைப் பாதையில், ஒவ்வொரு நாளும் என்று சொன்னதுபோய், ஒவ்வொரு விநாடியும் நமக்குக் கிடைக்கின்ற தருணம் என்று கூறுகின்ற காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம். நாம் செய்யவேண்டிய நேரத்தில் செய்யவேண்டியவற்றைச் செய்யாமல் பின்போட்டு, பின்னர் அதையே செய்ய மனமிருந்தாலும் செய்யமுடியாமற்போன வேளைகளை நாம் சந்தித்திருக்கலாம். ஒரு தருணத்தை இழந்துவிட்டாலும் இன்னுமொரு தருணம் கிடைப்பது பெரும் பாக்கியம். இந்த இரண்டாவது தருணம் யோனாவுக்குக் கிடைத்தது.
நினிவே பட்டணத்துக்கு நேரிடவிருந்த அழிவை அறிவிக்கப்போன யோனா வுக்கு, அவர்கள் மனந்திரும்பினால் தேவன் இரக்கம் பாராட்டுவார் என்பதும் தெரியும். தேவ இரக்கத்தை அவன் நன்கு அறிந்திருக்கிறான்; அதனால், வரவிருந்த அழிவைக்குறித்து அவன் கூற விரும்பவில்லை. இஸ்ரவேலின் எதிரியான நினிவே அழிவிலிருந்து தப்பக்கூடாது என்பதே யோனாவின் தனிப்பட்ட எண்ணம். ஆகவே, அவன் கர்த்தருடைய வார்த்தையைத் தட்டிவிட்டான். ஆனால், கர்த்தரோ, யோனா வில் ஒரு திட்டம் வைத்திருந்தார்; சமுத்திரத்தில் மாண்டு விடாமல் காப்பாற்றினார். மீனின் வயிற்றிலிருந்தும்கூட தான் உயிரோடிருப்பதை உணர்ந்தபோது, யோனா கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம் பண்ணினான். கர்த்தர் மீனுக்குக் கட்டளையிட மீனும் அவனைக் கரையில் கக்கியது. தமது சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கு யோனாவுக்கு மீண்டும் ஒரு தருணம் கொடுத்தார் கர்த்தர். இம்முறை யோனா தேவகட்டளையை மறுக்காமல், நினிவேக்குச் சென்று, சொல்லவேண்டியதைச் சொன்னான் என்று வாசிக்கிறோம்.
இரண்டாவது தருணம், இது எல்லோருக்கும் எல்லா சந்தர்ப்பத்திலும் கிடைக்கும் என்பதற்கு எவ்வித உத்தரவாதமும் இல்லை. நமது வாழ்விலும் தேவன் தருணங் களைத் தந்திருக்கிறார். பாவ வழிகளிலிருந்து மனம்திரும்புவதற்கும், தேவன் அழைத்த அழைப்பை உதாசீனம்செய்யாமல் அதை முன்னெடுக்கவும், மன்னிக்க முடியாதிருக்கின்றவர்களை மன்னித்து அவர்களோடு சமாதானமாக வாழவும், பொய்வழிகளை விட்டு உண்மை வழிகளைப் பற்றிக்கொள்ளவும் தருணங்கள் தரப்பட்டுள்ளன. இதை நெகிழவிட்டால், பின் தருணமே இல்லாது போகக்கூடும். இயேசு சொன்ன உவமையில், நாட்டப்பட்ட அத்திமரத்துக்கு மூன்று ஆண்டுகள் தருணம் கொடுக்கப்பட்டது. பலனில்லாத அம்மரத்தை வெட்டிபோட கூறியபோது, தோட்டக்காரனோ இன்னுமொரு வருடம் தருணம் கேட்டு பரிந்து வேண்டினான். நமக்காகப் பரிந்து மன்றாடும் ஆண்டவரை நாம் சோதிக்காதிருப்போம். கர்த்தர் கிருபையாய்த் தந்த ஒவ்வொரு விநாடியும் அவருக்காகவே வாழ்வோம்.
“இது இந்த வருஷமும் இருக்கட்டும். நான் இதைச் சுற்றிலுங் கொத்தி எருப்போடுவேன். கனிகொடுத்தால் சரி, கொடாவிட்டால், இனிமேல் இதை வெட்டிப் போடலாம் என்று சொன்னான்”(லூக்கா 13:8,9).
ஜெபம்: இரக்கமுள்ள தேவனே, நீர் எனக்குத் தந்த அருமையான தருணங்களைத் தவற விட்டதற்கு மன்னியும். உமது சித்தம் செய்ய மறுபடியும் நீர் தந்திருக்கிற தருணத்தை உபயோகிக்க என்னை உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். ஆமென்.

உறுதியான நம்பிக்கை!

தியானம்: 2018 ஜுன் 20 புதன்; வேத வாசிப்பு: யோனா:2:1-10

நான் உமது கண்களுக்கு எதிரே இராதபடிக்குத் தள்ளப்பட்டேன்: ஆகிலும், இன்னமும் உம்முடைய பரிசுத்த ஆலயத்தை நோக்குவேன் என்றேன் (யோனா 2:4).

நமக்குப் பாடுகளும் நெருக்கங்களும் ஏற்படுவதற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தாலும், நாம் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் சுயவழியிலே செல்லும்போது நிச்சயமாகவே பிரச்சனைகள் வந்தே தீரும். என்றாலும், இச்சமயங்களில் நமக்கு இரண்டு தெரிந்தெடுப்புகள் உண்டு. ஒன்று நமது தவறுகளை உணர்ந்து தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுவது; இல்லையானால், தேவ நம்பிக்கையை இழந்து தேவனை விட்டு இன்னும் விலகிச் செல்லுவது. இவற்றில் இதுவரை நமது தெரிந்தெடுப்பு எதுவாக இருந்தது என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

கடல் கொந்தளிப்புக்குத் தானே காரணம் என்று யோனா ஒப்புக்கொண்டான். கப்பலில் தன்னுடன் பிரயாணம் செய்தவர்கள் அநியாயமாக மரிக்கக்கூடாது என்று, தன்னைக் கடலில் எறிந்துவிடும்படியும் கூறினான். அவ்வாறே யோனாவைக் கடலில் எறிந்ததும் கடலின் கொந்தளிப்பு நின்றது. ஆனால் அத்துடன் யோனாவின் கதை முடியவில்லை. யோனா என்ன நோக்கத்திற்காக அழைக்கப் பட்டானோ, அவனைக்கொண்டே அதைச் செய்விக்க சித்தங்கொண்ட தேவன் யோனாவைக் காக்கும்பொருட்டு, அவனை விழுங்கும்படி ஒரு மீனுக்குக் கட்டளையிட்டிருந்தார். பெரிய மீனின் வயிற்றுக்குள் விழுங்கப்பட்டும், இன்னும் தான் உயிரோடிருக்கிறதை ஒருவன் உணரும்போது, மரணபயமும், திகிலும், புலம்பலும் ஏற்படுமல்லவா? அங்கே அமைதியாக ஜெபிக்கத்தான் முடியுமா? ஆனால், யோனாவின் செயல்கள் வேறுபாடாய் காணப்பட்டன. யோனா, அந்த நிலைக்குத் தனது தவறே காரணம் என்று ஏற்றுக்கொண்டான். தனக்கேற்பட்ட இந்த நிலை தேவனால் அனுமதிக்கப்பட்டது என்பதை உணர்ந்தான். இல்லையானால் மீன் எப்படி அவனைத் தன் வயிற்றில் பத்திரமாக வைத்திருக்கும். அவன் தன் நெருக்கத்திலே தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டான்; தேவனைத் துதித்தான். யோனா தான் தவறு செய்ததை உணர்ந்திருந்தாலும், தேவனில் கொண்டிருந்த “உறுதியான நம்பிக்கை” அவனைத் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட வைத்தது.

அன்று யோனா மீனின் வயிற்றுக்குள் இருந்ததும், “என் நெருக்கத்திலே நான் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன். அவர் எனக்கு உத்தரவு அருளினார்” என்று ஜெபித்தான். அது மீனின் வயிறு. ஆனால் நாம் இன்று விசாலமான உலகில் வாழ்ந்துகொண்டே, பாதாளத்தில் அகப்பட்டவர்கள்போல கலங்குவது ஏன்? நாம் தவறு செய்திருக்கலாம்; பாவம் செய்திருக்கலாம். என்றாலும் நாம் கூப்பிட்டால் மறுஉத்தரவு தருகின்ற தேவனே நமது தேவன் என்ற அந்த உறுதியான நம்பிக்கையை நாம் ஒருபோதும் இழந்துவிடக்கூடாது.

“உம்மை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்ட மனதையுடையவன் உம்மையே நம்பியிருக்கிறபடியால், நீர் அவனைப் பூரண சமாதானத்துடன் காத்துக்கொள்வீர்” (ஏசா.26:3).

ஜெபம்: அன்பின் தேவனே, தனக்கு நேரிட்ட ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் உறுதியான நம்பிக்கையோடு இருந்த யோனாவைப்போல் நானும் உம்மை உறுதியாய் பற்றிக்கொள்ள கிருபை தாரும்.  ஆமென்.

உண்மையான அறிக்கை

தியானம்: 2018 ஜுன் 19 செவ்வாய்; வேத வாசிப்பு: யோனா 1:7-17

“அதற்கு அவன் நான் எபிரெயன், சமுத்திரத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின பரலோகத்தின் தேவனாகிய கர்த்தர் இடத்தில் பயபக்தியுள்ளவன் என்றான்” (யோனா 1:9).

நம்முடன் பணி செய்கிறவர்கள், நண்பர்கள் மத்தியில் ஆண்டவரைக் குறித்த நமது விசுவாசத்தை நாம் அறிக்கை செய்ததுண்டா? அதிலும், ஏதாவது பிரச்சனை ஏற்படுமென அறிந்தால் அமைதியாகிவிடுகிறோம். பயம், வெட்கம் ஒரு காரணமாயிருக்கலாம், ஆனால் யோனா என்ன செய்தான்? கடல் கொந்தளிக்கிறது; கப்பல் தள்ளாடுகிறது. எந்நேரமும் கப்பல் கவிழ்ந்துபோகக்கூடிய அபாய நிலை! எல்லோரும் தத்தமது தெய்வங்களை நோக்கிக் கூப்பிட்டு கதறுகிறார்கள். பொதிகளைக் கடலில் எறிந்து கப்பலை இலகுவாக்க எத்தனிக்கிறார்கள். எதுவும் பலனளிக்கவில்லை. இப்போது, யார் இதற்கு காரணம் என்று அறிய அங்கிருந்த எல்லோர் பேரிலும் சீட்டுப்போட்டார்கள். சீட்டு யோனாவின் பெயருக்கு விழுந்தது.

அவர்கள் விடுவார்களா? “நீ யார்? உன் தொழிலென்ன? நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்? உன் தேசமென்ன? உன் ஜனத்தார் யார்?” என யோனாவைக் கேள்விகளால் துளைத்தெடுத்துவிட்டார்கள். அந்த இடத்தில் யோனா என்ன உணர்ந்தானோ, உண்மையை மாத்திரமே பேசினான். “நான் எபிரெயன். சமுத்திரத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின பரலோகத்தின் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் பயபக்தியுள்ளவன்” என்றும், தான் தேவசமுகத்தை விட்டு ஓடிப்போகிறவன் என்றும் சொன்னான். அது மாத்திரமல்ல, தன்னைச் சமுத்திரத்தில் போட்டால் சமுத்திரம் அமரும் என்றும் துணிந்து சொன்னான். அவர்களோ அவனைக் காப்பாற்ற எத்தனித்தார்கள். முடியாதுபோகவே, யோனாவை சமுத்திரத்தில் எறிந்துவிட்டார்கள். சமுத்திரம் அமர்ந்தது. இதனால் தேவனை அறியாத அந்த மக்கள் தேவனுக்குப் பயந்ததோடு, பலியிட்டு தேவனை பணிந்துகொண்டார்கள் (வச.16) என்று வாசிக்கின்றோம்.

தனக்கு மரணம் நிச்சயம் என்ற அந்த இக்கட்டான நேரத்திலும் யோனா தன் தேவனைக்குறித்து அறிக்கை பண்ணத் தயங்கவில்லை. தேவன் ஒரு மீனை தனக்காக ஆயத்தம் செய்துவைத்திருப்பது யோனாவுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. என்றாலும், தான் யார் என்று அறிக்கைசெய்யத் தயங்கவில்லை. தான் செய்கிறது தவறு என்ற உணர்வு அவனுக்குள் இருந்தது. இல்லையானால் கப்பலில் இருந்த எல்லோரும் செத்துமடிந்தாலும் தனக்கென்ன என்று அவன் இருந்திருக்கலாம். அவன் தன்னைக்குறித்து சொன்ன சாட்சியின் அறிக்கையைத் தேவனும் கேட்டார். யோனாவைக் காப்பாற்றினார். யோனா தேவனைவிட்டு ஓடிப் போனவன்தான்; என்றாலும் அவன் தன் தேவனை அறிக்கைசெய்ய பின்நிற்கவில்லை. இன்று நம் காரியம் என்ன என்பதை சிந்திப்போம்.

“மனுஷர் முன்பாக என்னை அறிக்கைபண்ணுகிறவன் எவனோ, அவனை நானும் பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவின் முன்பாக அறிக்கை பண்ணுவேன்” (மத்.10:32).

ஜெபம்: கிருபையின் தேவனே, சமயம் வாய்த்தாலும் வாய்க்காவிட்டாலும் எந்த சூழ்நிலையாயினும் எப்பொழுதும் எவர் முன்னிலையிலும் உம்மை அறிக்கை பண்ணக்கூடிய தைரியத்தை எங்களுக்குத் தாரும். ஆமென்.

சத்தியவசனம்