இன்றைய தியானம்

மரணத்தின் மீது ஜெயம்

தியானம்: 2019 ஆகஸ்டு 22 வியாழன் | வேத வாசிப்பு: 2கொரிந்தியர் 5:6-11

‘நாம் தரிசித்து நடவாமல்… கர்த்தரிடத்தில் குடியிருக்கவும் அதிகமாய் விரும்புகிறோம்’ (2கொரி.5:6,8).

உலகத்தில் பிறந்த அனைவரும் சரீர மரணத்தைச் சந்திக்க வேண்டியது இயல்பு. ஆனால், நமது பாவத்திற்காக நாம் அடைய வேண்டிய மரண தண்டனையைத் தாமே ஏற்று, கிறிஸ்து நமக்காக மரித்ததுடன் நில்லாமல், அவர் உயிர்த்தெழுந்ததால் கிறிஸ்து இயேசுவையுடைய நமக்கு, சரீர மரணம் ஒரு நிழலாகவே உள்ளது. மரணமானது தேவபிள்ளைகளைப் பயமுறுத்தவோ அழிக்கவோ முடியாது. மரணம் முடிவு அல்ல; நமக்கு உயிர்த்தெழுதலின் நம்பிக்கை உண்டு. ஆனால் அன்றைக்கு அவரை நியாயாதிபதியாகவே சந்திப்போம். இன்று அவரை இரட்சகராகச் சந்திப்போமானால், நமக்கு நியாயத்தீர்ப்பின் நாள் பயமுறுத்தும் நாளாக அல்ல, மகிழ்ச்சியின் நாளாகவே இருக்கும். அந்த நாள் நமக்கு மகிழ்ச்சி தருமா? பயமுறுத்துமா?

‘பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்’ (ரோம.6:23). ஆனால், ‘தேவனுடைய கிருபை வரமோ நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவினால் உண்டான நித்திய ஜீவன்’. இதனை விசுவாசிக்கின்ற நாம், இவ்வுலகில், ‘…தைரியமாகவேயிருந்து இந்தத் தேகத்தை விட்டுக் குடிபோகவும், கர்த்தரிடத்தில் குடியிருக்கவும் அதிகமாய் விரும்புகிறோம்’ என்று பவுலைப்போல கூற விரும்புகிறோமா?

சரீரம் மரணமடைந்தாலும், நாம் இரட்சகரோடு வாழும் பாக்கியத்தை நாம் பெற்றிருக்கிறோம். ஆண்டவர் நமது மேய்ப்பனாக வீற்றிருந்து நம்மை என்றென்றும் வழி நடத்துவார். இவ்வுலக வாழ்வு முடிவுறும்போது, பரலோகத்தின் நம்பிக்கை நமக்கு இருப்பதால், நாம் பயப்படத் தேவையில்லை. மரணத்தின்மீது ஜெயம் என்பது, மரணத்தின் அதிகாரத்தை ஜெயித்து உயிர்த்தெழுவோம் என்ற நிச்சயமாகும். அந்த உயிர்த்தெழுதலிலே பங்கடையக்கூடிய நிச்சயத்தை நாம் பெற்றிருக்கின்றோமா? இரட்சிப்பின் அனுபவத்தைப் பெற்ற நாம், ஒருநாள் மரண வாசலுக்கூடாகப் பிரவேசிக்கும்போது, ஆண்டவரின் பிரசன்னத்தால் பாதுகாக்கப்படுவோம் என்ற நிச்சயம் நமக்குண்டு. மரணம் நம்மை ஜெயிக்க முடியாது. ஏனென்றால், நாம் ‘கர்த்தரிடத்தில் குடியிருக்கும்படியாகவே செல்லுகின்றோம்’. அந்தநாள் எவ்வளவு பாக்கியநாள்! நாமும் ஒருநாள், கர்த்தரோடு நெருங்கி நிரந்தரமாக தங்கி வாசம்பண்ணப் போகின்றோம்.

‘கர்த்தர் என் மேய்ப்பர்’. ‘தேவன் என்னோடு கூட இருக்கிறார்’ என்று நிச்சயத்தை பெற்றிருக்கிற நாம், இன்னும் மரண பயத்தோடு நமது நாட்களை வீணாகக் கழிக்காமல், பயத்தைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு தேவபிரசன்னத்தை எப்போதும் வாஞ்சிப்போம்.

‘நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்’ (வெளி 1:18).

ஜெபம்: மரணத்தை ஜெயித்த எங்கள் ஆண்டவரே, இரட்சிப்பின் அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்கிற நாங்கள் மரணபயமில்லாமல் கர்த்தரிடத்தில் குடியிருக்கும் பாக்கியத்திற்காய் ஆயத்தத்தோடே காத்திருக்க உதவி செய்யும். ஆமென்.

மரண பயம்

தியானம்: 2019 ஆகஸ்டு 21 புதன் | வேத வாசிப்பு: சங்கீதம் 16:5-10

‘நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன்’ (சங்கீதம் 23:4).

நல்ல மேய்ச்சல் தேடி, இருள் சூழ்ந்த குகைகள் வழியாகவும் மந்தையை நடத்திச் செல்ல நேரிடுகிறது. அது மரணத்திற்கு ஒத்ததான பயங்கரமாக இருக்கும். இவ்வசனத்தில் ‘இருள்’ என்று எழுதப்பட்டுள்ளது, ஆங்கிலத்திலே ‘நிழல்’ என்னும் பொருள்பட கூறப்பட்டுள்ளது. ஒரு கிறிஸ்தவன் மரிக்கும்போது, அவன் மரணப்பிடிக்குள் அகப்பட்டு மாண்டுபோவதில்லை. மாறாக, அவன், மரண நிழல் கவிந்த பள்ளத்தாக்கினூடாகக் கடந்து செல்லுகிறான். ஆகவே அவனைப் பொல்லாப்பு அணுகாது. நமது இரட்சகராகிய இயேசு, கல்வாரியிலே மரண இருளுக்கூடாகச் சென்றவர். அவர் அதை வென்றுவிட்டபடியால், இன்று நமக்கு மரணம் நேர்ந்தாலென்ன, மரணத்தைப் போன்ற அனுபவங்கள் வந்தாலென்ன, அதன் நிழலை மட்டுமே நாம் கடந்து அப்பாலே செல்லுகின்றோம் என்ற உறுதி நமக்குண்டு. “நிழலானது நமது உணர்வுகளைத் தாக்குமே தவிர நம்மை தீண்டுவதில்லை” என்று ராபர்ட் பீட்டர்சன் என்பவர் எழுதுகிறார். அதன்படி, நாம் மரண இருளின் நிழலுக்குள்ளாகக் கடந்து செல்ல நேரிட்டாலும் தீமை நம்மை மேற்கொள்ள ஏதுவிராது.

பலவித பாதகமான சூழ்நிலைகளிலே, தனியாக நின்று, தேவனுடைய பிரசன்னத்தை உணர்ந்தவர் தாவீது. சவுலினால் பல தடவைகள் மரண பயத்தைச் சந்திக்க நேர்ந்தபோதும் தேவனோடுள்ள உறவினிமித்தம் அவற்றை மேற்கொண்டார். மிருகங்கள் நிறைந்த காடுகளில் அலைந்து திரிந்தபோது, மரண ஆபத்தைப் போன்ற பயம் அவரை தடுமாற்றத்திற்குள்ளாக்கி இருந்திருக்கலாம். எனினும், அந்தச் சூழ்நிலைகளிலும் ‘தேவரீர் என்னோடுகூட இருக்கிறீர்’ என்று சொல்லுமளவிற்கு அவரது வாழ்க்கையில் அவர் தேவனோடு இருந்தார்.

மரணவேளையிலோ அல்லது மரணத்தைப்போன்ற அனுபவங்களிலோ ஆண்டவரைத் தவிர நம்மோடுகூட எவரும் வரமுடியாது. ஆகவே தேவனுடன் நாம் நெருங்கி வாழ்ந்து, ‘தேவரீர் என்னோடுகூட இருக்கிறீர்’ என்ற தாவீதின் அனுபவத்தை நாமும் பெற்றுக்கொள்ளலாமே! பின்னர் மரணம் நம்மை என்ன செய்யக்கூடும்? அதன் நிழலுக்கூடாகத் தைரியமாகக் கடந்துசெல்லலாம்! ஆம், பிரச்சனைகளோ, பயமுறுத்தும் சூழ்நிலைகளோ, சாவுதான் வந்தாலுங்கூட, தேவன் நம்மோடுகூட இருக்கிறார் என்ற நிச்சயத்தோடு நாம் முன்செல்வோமாக. மரணம் நம்மைப் பயமுறுத்த இடமளிக்காதிருப் போம். நம்மை ஆட்கொண்டிருப்பவர் மரணத்தை ஜெயித்து உயிர்த்த இயேசு அல்லவா!

‘தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்களின் ஆத்துமாக்களை மரணத்திற்கு விலக்கி விடுவிக்கவும் …கர்த்தருடைய கண் அவர்கள்மேல் நோக்கமாயிருக்கிறது’ (சங்.33:18,19).

ஜெபம்: அன்பின் தேவனே, மரண ஆபத்தோ அல்லது பயமுறுத்துகிற எந்தவொரு சூழ்நிலையாயினும் எங்களை விட்டுவிலகாமல் கூடவே இருப்பதால் உம்மைத் துதிக்கிறோம். ஆமென்.

மனம் தளரவேண்டாம்!

தியானம்: 2019 ஆகஸ்டு 20 செவ்வாய் | வேத வாசிப்பு: சங்கீதம் 16:7-11

‘நான் உனக்குப் போதித்து… உனக்கு ஆலோசனை சொல்லுவேன்’(சங்கீதம் 32:8).

நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்பதால் உலகத்தில் சாதாரணமாக ஏற்படக் கூடிய பாதிப்புகள் கஷ்டங்கள் நமக்கு வராது என்றில்லை, வரும். மனந்தளர்ந்து விடுமளவிற்குப் பிரச்சனைகள் தாக்கக்கூடும். ஆனாலும், நாம் தோற்றுப் போகிறவர் கள் அல்ல. ஏனென்றால், நமக்கு அரணாக நின்று, போதித்து, பாதுகாத்து வழிநடத்தி வருகிறவர் தேவனல்லவா!
ஒருமுறை பவுல் தடுமாறி, மும்முறை ஜெபித்தபோது, “என் கிருபை உனக்குப் போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும்” என்று கர்த்தர் அவரைப் பெலப்படுத்தினார். அதனால், “கிறிஸ்துவின் வல்லமை என்மேல் தங்கும்படி, என் பலவீனங்களைக்குறித்து இனிநான் மிகவும் சந்தோஷமாய் மேன்மை பாராட்டுவேன்” (2கொரி.12:9) என்று அவரால் கூறமுடிந்தது.

பலவேளைகளிலும் நெருக்கப்படும்போது நாம் தொய்ந்துபோகிறோம். கவலை வேண்டாம்! நாம், மறுபடியும் கழுகுகளைப்போல எழுந்து பறக்க வேண்டியவர்கள். இவ்வுலகில் நமக்குப் போராட்டம் இருந்தாலும், தேவனுடைய ஆலோசனையும் நமக்கு உண்டு. அவர் தரும் ஆனந்தம் நமக்குண்டு. “உமது சமுகத்தில், பரிபூரண ஆனந்தமும், உமது வலதுபாரிசத்தில் நித்திய பேரின்பமும் உண்டு” என்று கூறும் தாவீது, தொடர்ந்தும், ‘எனக்கு ஆலோசனை தந்த கர்த்தரைத் துதிப்பேன்’ என்று கர்த்தரைத் துதிக்கவும் மறக்கவில்லை. ஆம், இவ்வுலகில் துக்க துன்பங்களினூடாக நடந்துசென்றாலும், பலவித போராட்டங்கள் வந்தாலும், பரலோகத்திலோ நித்திய மகிழ்ச்சி நமக்குண்டு. இதையுணர்ந்த தாவீது, “இராக்காலங்களிலும் என் உள்ளிந்திரியங்கள் என்னை உணர்த்தும்” என்று கூறுகின்றார். ஆம், துயரப் போராட்டத்தின் மத்தியிலும் தேவன் நம்முடன் இருக்கிறார், அவருடைய ஆலோசனைகள் அடங்கிய வார்த்தைகளை நாம் தியானித்து இரவும் பகலும் நினைவு கூரும்போது அவை நமது உள்ளிந்திரியங்களை உணர்த்தும். நமக்கெதிராக என்னதான் எழும்பினாலும் நாம் மனம் தளர வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், நாம் நம்புகிறவர் இன்னார் என்பதை அறிந்திருக்கிறோம். ஆகவே, சூழ்நிலைகளைக் கண்டு மனம் தளராமல், தேவன் மீது நம்பிக்கை வைத்து, என்ன எதிர்ப்பு வந்தாலும் தேவனுடைய துணையுடன் தேவபணியைத் தொடருவோம்.

இன்று நமது மனநிலை என்ன˜ நமது தடுமாற்றத்திற்குக் காரணம் என்ன? கீழ் நோக்காமல் மேல்நோக்கிப் பார்ப்போம். கர்த்தர் நம்மைத் திடப்படுத்துவார்.

‘அவர் விசாலமான இடத்திலே என்னைக் கொண்டுவந்து, என்மேல் பிரியமாயிருந்த படியால், என்னைத் தப்புவித்தார்’ (சங். 18:19).

ஜெபம்: அன்பின் தேவனே, பாதகமான சூழ்நிலைகளோ, எங்களை மனந்தளரச் செய்யும் காரியங்களோ எதுவானாலும் உம்மை நோக்கிப்பார்த்து நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள உதவிச்செய்யும். ஆமென்.

சத்தியவசனம்