இன்றைய தியானம்

1 2 3 973

மரணம் மரித்தது!

தியானம்: 2019 ஏப்ரல் 26 வெள்ளி | வேத வாசிப்பு: ஆதியாகமம் 3:1-6

‘மரணத்துக்கு அதிகாரியாகிய பிசாசானவனைத் தமது மரணத்தினாலே அழிக்கும்படிக்கும்…’ (எபி. 2:14).

“ஜெபித்து முடிக்கவும், மரணத்தருவாயில் இருந்த என் தாயார் தன் கண்களைத் திறக்கவும் சரியாக இருந்தது. அவரது கண்கள் மேலே பார்த்தது; முகத்தில் ஒரு புன்சிரிப்பு; அப்படியே தலை சரிந்தது” இப்படிப்பட்ட நற்சாட்சிகளை நீங்களும் கேட்டிருப்பீர்கள். மரிப்பதற்குக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஒரு புத்தகத்தில் படித்தது நல்ல ஞாபகம். மிக நிச்சயமான சரீர மரணத்தைச் சந்திப்பதற்கு உயிருள்ளபோதே கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். எப்படி?

தேவனுடைய சாயலிலே படைக்கப்பட்ட முதலாவது மனிதர் பாவத்தை தழுவி, தேவனை விட்டு பிரிக்கப்பட்டபோதே, ஆவிக்குரிய மரணத்தை மாத்திரமல்ல, சரீர மரணத்தையும் எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. அன்றிலிருந்து மனிதகுலம் தம் ஆவிக்குரிய மரணத்தை எவ்வளவு தூரம் உணருகிறார்களோ இல்லையோ தமக்கு நேரிடும் சரீர மரணத்தைச் சந்திக்க முடியாமல் தவிப்பதை மறுக்க முடியாது. சரீர மரணம் நிச்சயம். ஆனால், தேவனுடைய பிள்ளைகள் அதற்குப் பயப்பட வேண்டிய அவசியமே இல்லை. ஏனெனில் சரீர மரணம் நமக்கு ஒரு மாற்றம் மாத்திரமே; மறுமை வாழ்வுக்குரிய வாசல் மாத்திரமே. உலக ரீதியாக அன்பானவர்களை இழப்பது நமக்குத் துக்கத்தைத் தந்தாலும், கர்த்தருக்குள் மரிப்பவர்கள் மெய்யாகவே பாக்கியவான்கள்!

இயேசு மரித்ததால் அல்ல; அவர் மரித்து உயிர்த்தெழுந்ததால் இந்த நம்பிக்கை நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது. பாவமே இல்லாதவர் சிலுவை மரணத்தினை ஏற்றதால் பாவத்தின் கிரயம் செலுத்தப்பட்டுத் தீர்ந்தது; இயேசு மரணத்தினின்றும் உயிர்த்தெழுந்ததால் பாவத்தால் வந்த மரணம் தோற்கடிக்கப்பட்டது. ஆம், மரணம் மரித்தது. ஆகவே, இதனை விசுவாசிக்கின்ற நாம் மரணத்துக்குப் பயப்பட வேண்டியதே இல்லை. கிறிஸ்து சிந்திய இரத்தம் நமது பாவத்தினால் உண்டான தேவ கோபத்திலிருந்து நம்மை விடுதலையாக்கினதால் தேவனுடனான பிரிவும் தகர்த்தெறியப்பட்டது. மரணத்தை வென்ற இயேசு இன்று தம்மை விசுவாசிக்கின்ற எல்லோருக்கும் நம்பிக்கையாக இருக்கிறார்.

இந்த நல்ல செய்தியை நாம் அடக்கிவைப்பது எப்படி? மரணத்தருவாயில் இருக்கின்றவர்களைச் சென்று பார்ப்பதை ஒருபோதும் பின்போடவே கூடாது. அவர்கள் எவ்வித நம்பிக்கையைக் கொண்டிருந்தாலும், அந்த இறுதி நேரத்திலாவது மரணம் மரித்த செய்தியை, சரீர மரணம் நம்மை எதுவும் செய்யமுடியாது என்ற தைரியத்தை, இயேசு தந்த வெற்றியை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள நாம் ஒருபோதும் வெட்கப்படாதிருப்போமாக.

“அவர் (கிறிஸ்து) மரணத்தைப் பரிகரித்து, ஜீவனையும் அழியாமையையும் சுவிசேஷத்தினாலே வெளியரங்கமாக்கினார்” (2தீமோ. 1:10).

ஜெபம்: தேவனே, மரணம் மரித்த இந்த நல்ல செய்தியை, மரணத்தின் விளிம்பில் தவித்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு சொல்லும் தைரியத்தின் ஆவியைத் தந்தருளும். ஆமென்.

உயிர்த்தெழுதல் தரும் நம்பிக்கை

தியானம்: 2019 ஏப்ரல் 25 வியாழன் | வேத வாசிப்பு: 1கொரிந்தியர் 15:1-20

‘அவர் இங்கே இல்லை; அவர் தாம் சொன்னபடியே உயிர்த்தெழுந்தார். கர்த்தரை வைத்த இடத்தை வந்து பாருங்கள்’ (மத். 28:6).

இப்படியொரு செய்தி உலக சரித்திரத்திலே முன்னரும் கொடுக்கப்படவில்லை; பின்னரும் இல்லை; இனியும் இருக்காது. அது உலக சரித்திரத்தை உலுக்கிப்போட்ட நாள். மரணத்தின் கட்டுகளை உடைத்தெறிந்து இயேசு கல்லறையைவிட்டு வெளியே வந்த அந்தக் கணத்தைக் கற்பனை பண்ண முடியாது. ‘அவர் இல்லை’ என்று சொல்லி, வந்த பெண்களைத் தேவதூதன் அனுப்பியிருந்தால் விஷயம் வேறாக மாறியிருக்கும். ஆனால் அந்தப் பெண்கள், உருட்டப்பட்டிருந்த கல்லைக் கண்டார்கள். அங்கிருந்த தேவதூதரைக் கண்டார்கள். அவர்கள் பேசியதைக் கேட்டார்கள். வெறுங்கல்லறைக்கும், சுற்றப்பட்டிருந்த சீலைகளுக்கும் அவர்கள் நேரடி சாட்சியானார்கள். இனியும் என்ன வேண்டும்? நமது இரட்சகர் மரித்து மறைந்துவிடவில்லை; நமது பாவங்களுக்கான தண்டனையை நிறைவேற்றி, நமக்கு மன்னிப்பைத் தந்துவிட்டு மறைந்துவிடவில்லை. மன்னிக்கப்பட்ட நாம் இனி எங்கே போவது? நாம் திகைக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. கர்த்தர் உயிர்த்தெழுந்ததால் நாம் தேவனோடு வாழுகிறோம் என்ற நம்பிக்கை கொடுக்கப்பட்டாயிற்று. இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார் என்ற விசுவாசமே கிறிஸ்துவின் சபைக்குத் திறவுகோல் ஆயிற்று.

இது எப்படி? அவர் சொன்னபடியே உயிர்த்தெழுந்ததால், அவர் சொன்னவைகள் எல்லாமே நிறைவேறும். அவரே தேவராஜ்யத்தின் ராஜா என்ற உறுதி உண்டாயிற்று. நாம் இனி தேவனைவிட்டுப் பிரிந்து வாழவேண்டிய அவசியமே இல்லை. ஏனெனில் இயேசுவை மறுபடியும் ஜீவனோடு நமக்கு தந்த அந்த மகா உன்னத வல்லமை, ஆவிக்குரிய சாவுக்குள் இருக்கிற நமக்கும் ஜீவனைத் தந்தது. மேலும், இவ்வுலகிலேயே நமக்கும் ஒரு புதிய வாழ்வு, தேவனுடனான நித்திய மகிழ்வின் வாழ்வை இந்த உயிர்த்தெழுதல் தருகிறது. நம்முடைய சரீர மரணம் ஒரு முடிவல்ல; இயேசு உயிர்த்தெழுந்ததால் நாமும் மரணத்தின் பின்னர் உயிர்த்தெழுவோம் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை நமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. ‘இயேசுவே இரட்சகர்’ என்று பிரகடனப் படுத்தும் தைரியமும் சபைக்குக் கிட்டியது.

பாவிகளாய் இருந்து, இன்று தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்ற கிருபையைப் பெற்றிருக்கிற நாம் எவ்வளவு பாக்கியவான்கள் என்று சிந்தித்துப் பார்ப்போம்! இதற்கு நாம் என்ன ஈடு செய்ய முடியும். தலை வணங்கி முழுமனதுடன் உயிர்த்த கிறிஸ்துவின் கரத்தில் நம்மைத் தருவோமா!

“கிறிஸ்து எழுந்திராவிட்டால், உங்கள் விசுவாசம் வீணாயிருக்கும்; நீங்கள் இன்னும் உங்கள் பாவங்களில் இருப்பீர்கள்” (1கொரி. 15:17).

ஜெபம்: மரணத்தை ஜெயித்தவரே, உயிர்த்தெழுந்த உம்முடைய மகிமையாலேயே நாங்கள் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றிருக்கிறோம். உமக்கே நன்றி ஆண்டவரே! ஆமென்.

தாம் சொன்னபடியே …

தியானம்: 2019 ஏப்ரல் 24 புதன் | வேத வாசிப்பு: மத்தேயு 16:13-23

‘அவர் இங்கே இல்லை. அவர் தாம் சொன்னபடியே உயிர்த்தெழுந்தார்…’ (மத்தேயு 28:6).

‘உயிரோடிருக்கும்போது அவர் அடிக்கடி சொன்னதைக் கவனத்தில் எடுத்ததேயில்லை. ஆனால், அவர் சொன்னபடியே நடந்துவிட்டது’ என தமக்கு அருமையானவர்கள் மரித்த பிற்பாடு, முன்னர் அவர்கள் கூறியதை நினைத்து பலர் துக்கப்படுவதைக் கண்டிருக்கிறோம். அவர்கள் மெய்யாகவே உள்ளுணர்வில் உணர்ந்து சொன்னார்களா, தற்சமயம் நடக்கிறதா தெரியவில்லை. மரித்தவர்களிடம் நம்மால் விளக்கம் கேட்கவும் முடியாது.

ஆனால், இயேசுவோ தமது கடைசி முடிவைக்குறித்து தெளிவாக, திட்டவட்டமாக, சுயநினைவுடனேயே சொல்லியிருந்தார். மாற்கு, தான் எழுதிய சுவிசேஷத்தில் இதனை அடுத்தடுத்து மூன்று அதிகாரங்களில் வெகு அழகாகப் பதித்துள்ளார். தமது பாடுகள், மரணம், உயிர்த்தெழுதல் குறித்து இயேசு முதற்தடவையாக சீஷருக்குச் சொன்னபோது (மாற்.8:31-33) பேதுரு அவரை தனியே கூட்டிச்சென்று இப்படியெல்லாம் நடக்கக்கூடாது என்று கடிந்துகொண்டான். இரண்டாம் தடவையும் இயேசு இதைக்குறித்துச் சீஷருக்குச் சொன்னபோது, அதனை உணராமல், எவன் பெரியவன் என்று தங்களுக்குள்ளே அவர் கள் தர்க்கம்பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள் (மாற். 9:31-34). மூன்றாவது தடவையாக இயேசு மிக ஆணித்தரமாகக் கூறியபோது, யாக்கோபும் யோவானும் அதை விட்டுவிட்டு, இயேசு மகிமையில் வரும்போது அவருடைய வலது இடதுபுறத்தில் இருக்க உத்தரவு வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்; (மாற்.10:33-38). ஆக, மூன்று தரம் இயேசு சொல்லியும் யாரும் அவர் சொன்னதைக் கணக்கெடுக்கவில்லை. அவர் உயிர்த்த பின்பு, எம்மாவு ஊருக்குச் சென்ற சீஷர்கூட தம்முடன் நடக்கிறவர் உயிர்த்த இயேசுதான் என்றும் உணரவில்லை.

இன்று நமது நிலைமையும் இப்படித்தானா என்று சிந்திக்கவேண்டியிருக்கிறது. ஆண்டவர் நமக்கு எல்லாவற்றையும் உறுதியாகக் கூறிவிட்டார். தாம் சொன்னபடியே உயிரோடெழுந்த ஆண்டவர், தாம் சொன்னபடியே மிகுதியையும் முடிக்கமாட்டாரா? நிச்சயம் முடிப்பார். ஆனால் நாமோ, அந்த சீஷர்களைப்போல அஜாக்கிரதையாக வாழுகிறோமா என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. இயேசு இரண்டாந்தரம் வருவார்; நீதியுள்ள நியாயாதிபதியாக நியாயந்தீர்க்க வருவார். மனுஷருடைய அந்தரங்கங்களைக் குறித்து நியாயத்தீர்ப்பு கொடுக்கும் நாள் நிச்சயம் (ரோம.2:16) வரும். சொன்னபடியே மரணத்தினின்று உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவர் மிகுதியையும் சொன்னபடி செய்யாமல் விடுவாரா? இவற்றையெல்லாம் அறிந்திருக்கிற நாம் தெய்வ பயத்துடனும், இயேசுவைச் சந்திக்கும் ஆயத்தத்துடனும் வாழுகிறோமா? சிந்திப்போம்.

“இவைகளைச் சாட்சியாக அறிவிக்கிறவர்: மெய்யாகவே நான் சீக்கிரமாய் வருகிறேன் என்கிறார்” (வெளி.22:20).

ஜெபம்: அன்பின் பிதாவே, உயிர்த்தெழுதலை மகிழ்ச்சியோடு கொண்டாடிய நாங்கள், உம்முடைய வருகையில் காணப்பட ஆயத்தத்துடன் வாழவும் உதவி செய்யும். ஆமென்.

1 2 3 973
சத்தியவசனம்