Daily Archives: January 20, 2019

ஜெபக்குறிப்பு: 2019 ஜனவரி 20 ஞாயிறு

நான் அதற்குச் சுற்றிலும் அக்கினி மதிலாயிருந்து, அதின் நடுவில் மகிமையாக இருப்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகீறார் (சகரி.2:5) அனைத்து இடங்களிலும் நடைபெறும் திருச்சபை ஆராதனைகளில் கர்த்தரின் மகிமை வெளிப்பட, வட இந்தியாவில் சபை ஆராதனைகளுக்கு எதிர்ப்புகளையும் இடையூறையும் ஏற்படுத்துகிற மக்கள் சந்திக்கப்பட பாரத்துடன் ஜெபிப்போம்.

“போதும்” என்று புலம்பிய எலியா

தியானம்: 2019 ஜனவரி 20 ஞாயிறு | வேத வாசிப்பு: 1இராஜாக்கள் 19:1-18

…கர்த்தருக்காக வெகு பக்தி வைராக்கியமாயிருந்தேன், இஸ்ரவேல் புத்திரர் உமது உடன்படிக்கையைத் தள்ளிவிட்டார்கள், … நான் ஒருவன் மாத்திரம் மீதியாயிருக்கிறேன்” (1இராஜா. 19:10).

பாகால் தீர்க்கதரிசிகளுக்கு எதிராகச் சவால்விட்டு, ‘கர்த்தரே தேவன்’ என்று அக்கினியால் நிரூபித்த எலியா, யேசபேல் என்ற ஒரு பெண்ணுக்குப் பயந்தான். பாகால் தீர்க்கதரிசிகளை எலியா கொன்றுபோட்டதைக் கேள்வியுற்ற யேசபேல், எலியாவின் உயிரை எடுப்பதாகச் சூளுரைத்தாள். அதைக் கேள்வியுற்ற எலியா தன் உயிரைக் காக்கும்படி பயந்து ஊரைவிட்டே ஓடிப்போனார். ஓடிப்போனவருக்கு வேறு இடம் கிடைக்காமல் ஒரு சூரைச்செடிக்குக் கீழேயா ஒளிக்கவேண்டும்? அதிலும் “போதும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை எடுத்துக் கொள்ளும்” என்று புலம்பிவிட்டு, படுத்து நித்திரை செய்தாராம். அந்த சூழ்நிலையில் அவருக்கு எப்படி நித்திரை வந்ததோ தெரியவில்லை. அவருடைய உடலும் களைத்திருந்ததுபோலும். இல்லையானால் கர்த்தருடைய தூதன் எலியாவைத் தட்டி எழுப்பி, போஜனம் கொடுத்து உற்சாகப்படுத்தியிருப்பாரா? எலியா செய்ய வேண்டியவற்றைத் தெரியப்படுத்தியிருப்பாரா?

எலியாவின் பயத்திற்கு இன்னுமொரு காரணமும் இருந்தது. எலியா தன்னை அறியாமலே சுயபெருமைக்கும், சுயவைராக்கியத்திற்கும் இடங்கொடுத்துவிட்டார். “கர்த்தருக்காக வெகு பக்திவைராக்கியமாயிருந்தேன்… நான் ஒருவன் மாத்திரம் மீதியாயிருக்கிறேன்” என்றார். ஒருவேளை, “நான் ஒருவன் மாத்திரமே தேவனுக்காகப் பக்தி வைராக்கியம் கொண்டவன்; நான் ஒருவன் மாத்திரமே தேவனுக்கு உண்மையாக இருக்கிறவன்” என்ற எண்ணம் அவரை ஆட்கொண்டிருந்ததா என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. இந்த மனநிலை ஆபத்தானது. ஆனால், கர்த்தரோ, பாகாலுக்கு முடங்காத ஏழாயிரம்பேரை இஸ்ரவேலில் தாம் வைத்திருப்பதாகக் கூறினார்.

என் விசுவாசம் அசைக்க முடியாதென்றும், அரிய பெரிய ஆவிக்குரிய அனுபவங்களைக் குறித்தும், ஊழியத்தின் சாதனைகளைக் குறித்தும், நம்மைவிட்டால் யாருமில்லை என்றும் பெருமையாக எண்ணிக்கொள்ள எப்போது ஆரம்பிக்கிறோமோ, அப்பொழுதே நமது வீழ்ச்சிக்கும் நேரம் குறிக்கப்பட்டாயிற்று என்பதை மறக்கக்கூடாது. சுயபெருமை, சோர்விலும் பயத்திலும் நம்மை தள்ளிவிடும். இவ்வாறு பயத்திற்கு இடமளித்த எலியாவிற்குக் கர்த்தர் நல்ல இளைப்பாறுதலைக் கொடுத்தார்; போஜனம் கொடுத்தார்; ஊழியம் கொடுத்தார். எலியாவைத் திடப்படுத்திய தேவன் நம்மைக் கைவிடுவாரா? நிச்சயம் திடப்படுத்துவார். இன்றே நாம் அவரிடம் திரும்புவோமா!

“கர்த்தரை நம்பியிருக்கிறவனையோ கிருபை சூழ்ந்துகொள்ளும்” (சங். 32:10).

ஜெபம்: அன்பின் தேவனே, சோர்ந்துபோன என்னை எலியாவைத் திடப்படுத்தியதைப் போல் என்னையும் திடப்படுத்தும். ஆமென்.

சத்தியவசனம்