அதிகாலை வேளையில்…

1 2 3 17

பொறாமை

அதிகாலை வேளையில்… (ஜூலை-ஆகஸ்டு 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: 1 சாமுவேல் 20:11-42


 மறுநாள் காலமே, யோனத்தான் தாவீதுக்குக் குறித்த நேரத்திலே ஒரு சிறு பிள்ளையாண்டானைக் கூட்டிக்கொண்டு, வெளியே புறப்பட்டுப்போய் … (1 சாமுவேல் 20:35).


“சொஸ்தமனம் உடலுக்கு ஜீவன்; பொறாமையோ எலும்புருக்கி” என்று சாலொமோன் ஞானி கூறியுள்ளார் (நீதி. 14:30). இத்தகைய பொறாமைக்கு சிறந்த ஒர் எடுத்துக்காட்டாக பேரரசர் சாலொமோனைக் கூறலாம். கோலியாத் என்னும் பெலிஸ்திய வீரனை இளைஞனான தாவீது கொன்ற பின்னர் பட்டணத்து பெண்கள் “சவுல் கொன்றது ஆயிரம் தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்” என்று முறைவைத்து பாடி ஆடினார்கள். இதைக் கேட்ட சவுல் அரசன் எரிச்சலுற்றான். தான் இஸ்ரவேல் நாட்டின் முழுமைக்கும் அரசனாக இருந்தாலும் மக்களுக்குப் பிரியமானவன் தாவீது என்ற எண்ணம் அவனை வதைத்தது. பொறாமையும் எரிச்சலும் ஓர் பச்சைக் கண் அரக்கனைப் போல அவனை விழுங்க ஆரம்பித்தது.

சவுல் இருமுறை தாவீதைக் கொல்ல முயற்சித்ததால் அவனால் அரண்மனையில் பணிபுரிய முடியவில்லை. சவுலுடன் அமர்ந்து போஜனம் பண்ணுவதைத் தவிர்த்து வெளியே ஒளித்து கொண்டான். தன்னுடன் தாவீது உணவருந்த வராததின் காரணத்தை சவுல் யோனத்தானிடம் விசாரித்தபொழுது, பெத்லெகேமில் தாவீதின் குடும்பத்தினரின் பலி விருந்துக்குச் செல்ல தன்னிடம் அனுமதி கேட்டதாக யோனத்தான் கூறினான். அது வெறும் சாக்குப்போக்கு என்று சொல்லி தன்னுடைய மகனின் மேல் சவுல் கோபம் கொண்டான். அவனது பிறப்பைப் பற்றியும் தாவீதுடனான நட்பையும் அவதூறாகப் பேசி களங்கப்படுத்தினான். தாவீதைக் கொல்வதற்காக அவனை அழைத்துவரச் சொன்னதற்கு யோனத்தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்தான். எனவே தன்னுடைய ஈட்டியை தனது சொந்த மகன் மீதே எறிந்து தனது எரிச்சலைக் காட்டினான். யோனத்தானும் பந்தியைவிட்டு எழும்பி கோபமாய் வெளியேறினான்.

மறுநாள் காலமே, யோனத்தான் தாவீதுக்குக் குறித்தநேரத்திலே ஒரு சிறு பிள்ளையாண்டானைக் கூட்டிக் கொண்டு, (1 சாமு. 20:35) சவுலுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் சற்றும் சந்தேகம் வராமலிருக்க அம்புகளை எறியும் பயிற்சிக்குத் தான் செல்வதுபோல பட்டணத்துக்கு வெளியே புறப்பட்டுப்போனான். அப்பிள்ளையாண்டானை அனுப்பிவிட்ட பின்னர் தாவீது தன்னுடைய ஒளிப்பிடத்திலிருந்து வந்தான். தங்களுடைய வாழ்நாள் நட்பினை இரு நண்பர்களும் புதுப்பித்துக்கொண்டனர். ஒருவரையொருவர் தழுவி முத்தமிட்டு அழுத பின்னர் கனத்த இருதயத்துடன் பிரிந்தனர். இப்பிரிவு சவுலின் எரிச்சலாலும் பொறாமையாலும் நிகழ்ந்தது. இந்த எரிச்சல் உண்மை நிலையை மறைத்து, அடிப்படையான நியாயத்தை நீக்கிவிடுகிறது. காரணங்களின் ஆளுமையானது, உணர்ச்சிக்கு அடிமையாக்கி, இறுதியில் சிந்தைக்கு முரணான செயல்களுக்கு நடத்திச் செல்கின்றது.

தன்னைவிட நன்கு பறக்கும் மற்றொரு பறவையின்மேல் எரிச்சலும் பொறாமையும் கொண்ட ஒரு கழுகைப் பற்றிய கதை ஒன்றை டி.எல்.மூடி கூறியுள்ளார். ஒரு நாள் அக்கழுகு வில்லும் அம்பும் வைத்திருந்த ஒரு வேடனைக் கண்டது. அவனிடத்தில் “உயரமான அந்த இடத்திலுள்ள கழுகை நீ வீழ்த்த வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டது. தன்னுடைய அம்புக்கு சில இறகுகள் தேவை என்று அவன் கூறினான். உடனே பொறாமை கொண்ட அக்கழுகு தன்னுடைய சிறகிலிருந்து ஒரு இறகை பிடுங்கிக் கொடுத்தது. அதனைத் தன் அம்பில் வைத்து பறந்து கொண்டிருந்த கழுகின் மீது எய்தான். ஆனால் குறி தவறியது. பொறாமை கொண்ட கழுகு தன்னுடைய இறகுகளில் ஒவ்வொன்றாகப் பிடுங்கி அவனிடம் கொடுத்தது. அநேக இறகுகளை இழந்ததால் அக் கழுகால் பறக்க இயலவில்லை. அச்சூழ்நிலையை சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட வேடன் தப்ப வழியில்லாத அக்கழுகைக் கொன்றான். “மற்றவர்கள்மீது எரிச்சலும் பொறாமையும் கொண்டால் அதிகமான பாதிப்படைபவர் நீங்களே” என்பதே இக்கதையின் நீதியாகும்.

நமக்குள்ளே ஒளிந்திருக்கும் பொறாமை என்ற அரக்கனுக்கு அடிமையாகி அழிந்துவிடாமல் தேவனுடைய அன்பில் வளருவோம்.

அதிகாலைப் பாடல்:

காரிருளிலும் உன் கரம்பிடித்து நடத்துவார்;
உனது பாரச்சுமை யாவையும் இயேசு சுமப்பார்;
இடுக்கமான பாதையிலும் உண்மையாய்
அவருக்காய் வாழ அர்ப்பணிப்பாய் நண்பனே!

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

வெகுமதி பெறும் பணி

அதிகாலை வேளையில்… (மே – ஜுன் 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: மத்தேயு 20: 1-16


பரலோகராஜ்யம் வீட்டெஜமானாகிய ஒரு மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அவன் தன் திராட்சத்தோட்டத்துக்கு வேலையாட்களை அமர்த்த அதிகாலையிலே புறப்பட்டான் (மத்.20:1).


தமது போதனைகளை நீதிக்கதைகள் மூலம் கற்றுக்கொடுப்பது இயேசுகிறிஸ் துவின் சிறப்பான முறையாகும். இந்நீதிக் கதைகள் உண்மையாகவோ கற்பனையாகவோ நடந்த நிகழ்வுகளாக இருக்கலாம். ஆயினும் அவை ஆழமான சத்தியத்தை எடுத்துரைக்கும். பரலோக இராஜ்யத்தை விளக்கும் வீட்டெஜமானனைப் பற்றிய உவமைக் கதை புரிந்துகொள்ளக் கடினமானதொன்று.

இவ்வுவமையின் சுருக்கமாவது: வீட்டெஜமான் ஒருவன் தன்னுடைய திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு வேலையாட்களை அமர்த்த ஒருநாள் அதிகாலையில் புறப்பட்டான் (மத்.20:1). வேலையாட்களுடன் நாளொன்றுக்கு ஒரு பணம் கூலி பேசி, அவர்களைத் தன் திராட்சத் தோட்டத்துக்கு அனுப்பினான்.

அந்நாட்களில் ஒரு சாதாரண கூலியாளுக்குக் கொடுக்கப்படும் ஒருநாள் கூலி ஒரு பணம் ஆகும். மூன்றாம் மணி வேளையிலும் அவன் புறப்பட்டுப் போய், கடைத் தெருவிலே நிற்கிற வேறு சிலரைக் கண்டு நீங்களும் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள், நியாயமானபடி உங்களுக்குக் கூலி கொடுப்பேன் என்றான்; அவர்களும் போனார்கள். மறுபடியும், ஆறாம் ஒன்பதாம் மணி வேளையிலும், பதினாராம் மணி வேளையிலும் அவன் அவ்வாறே சென்று வேறு சிலரையும் கூலிக்கு அமர்த்தி அவ்வாறே கூலி பேசினான். சாயங்காலத்தில், திராட்சத் தோட்டத்துக்கு எஜமான் தன் காரியக்காரனை நோக்கி: நீ வேலையாட்களை அழைத்து, பிந்தி வந்தவர்கள் தொடங்கி முந்திவந்தவர்கள் வரைக்கும் அவர்களுக்குக் கூலி கொடு என்றான். அப்பொழுது பதினோராம் மணி வேளையில் வேலையமர்த்தப்பட்டவர்கள் வந்து ஆளுக்கு ஒவ்வொரு பணம் வாங்கினார்கள்.

முந்தி அமர்த்தப்பட்டவர்கள், தங்களுக்கு அதிக கூலி கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள், அவர்களும் ஆளுக்கு ஒவ்வொரு பணம் வாங்கினார்கள். வாங்கிக்கொண்டு, வீட்டெஜமானை நோக்கி: ஒருமணி நேரம் மாத்திரம் உழைத்தவர்களுக்கும் எங்களுக்கும் ஒரேவிதமான கூலி கொடுத்தீரே” என்று முறுமுறுத்தார்கள். அதற்கு வீட்டெஜமான் ஒருநாள் வேலை செய்தவர்களுக்கும் ஒரு மணி நேரம் வேலை செய்தவர்களுக்கும் நான் நியாயம் செய்தேன். உனக்குக் கொடுத்ததுபோலப் பிந்திவந்தவனாகிய இவனுக்கும் கொடுப்பது என்னுடைய இஷ்டம். என்னுடையதை என் இஷ்டப்படி செய்ய எனக்கு அதிகாரமில்லையா˜ நான் தயாளனாயிருக்கிறபடியால், நீ வன்கண்ணனாயிருக்கலாமா என்றான். இவ்வுவமையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது என்ன?

முதலாவதாக, ஆண்டவராகிய இயேசுகிறிஸ்து தன்னுடைய திராட்சத் தோட்டத்தில் வேலை செய்ய ஆட்களைத் தேடுகிறார். ஆண்டவருக்கென்று இவ் வுலகை நாம் ஆதாயப்படுத்த அநேக காரியங்கள் செய்ய வேண்டியதாயுள்ளது. ஆதாயம் செய்த ஆத்துமாக்கள் அதிக கனிகள் தரும்படி அவர்களுக்கு பயிற்சி தர வேண்டும். நாம் அமர்ந்துகொண்டு முறுமுறுக்கக்கூடாது. ஆண்டவருக்கு ஊழியம் செய்யவே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம். உலகில் மிகவும் விரக்தியடைந்த மனிதன் யாரெனில் இரட்சிக்கப்படாத மனிதனல்ல. அவனுக்கு எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போவதைப் பற்றி சிறிதே அறிந்துள்ளான். ஆனால் இரட்சிக்கப்பட்ட மனிதன், தான் இவ்வுலகில் வாழ்வதன் காரணத்தை அறியாததினால் அதிக விரக்தியடைந்தவனாயிருக்கிறான். “ஏனெனில், நற்கிரியைகளைச் செய்கிறதற்கு நாம் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய செய்கையாயிருக்கிறோம்; அவைகளில் நாம் நடக்கும்படி அவர் முன்னதாக அவைகளை ஆயத்தம் பண்ணியிருக்கிறார்” என்று எபே.2:10 கூறுகிறது. தேவனுடைய பண்ணையில் வேலை செய்யும் பணியாட்களாக இருப்பதற்காகவே தேவன் நம்மை இரட்சித்திருக்கிறார்.

இரண்டாவதாக, வெவ்வேறு காலங்களில் வாழ்வின் வெவ்வேறு நிலைகளில் ஊழியக்காரர்களாக தேவன் நம்மை தெரிந்தெடுத்திருக்கிறார். கிறிஸ்துவின் சபை நிறைவுள்ளதாக ஆரம்பிக்கப்படவில்லை. புதிய ஏற்பாட்டு சபையில் மக்கள் அனுதினமும் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டதாக வரலாற்றில் நாம் காண்கிறோம். இக்காலத்திலும் நாம் சபையில் இணைக்கப்பட்டு வருகிறோம். புதிய ஏற்பாட்டு சபையில் அப்போஸ்தலர்கள் என அழைக்கப் பட்டவர்கள் கிறிஸ்துவின் பண்ணையில் முன்னதாக வந்தனர் என்ற ஒரே கார ணத்தால் அதிக வெகுமதிகளைப் பெறப் போவதில்லை. தேவன் பணியாட்களின் மீதே ஆர்வமுள்ளவராய் இருக்கிறார். அவர்கள் எப்பொழுது வேலைக்கு வந்தார்கள் என்பது அவருக்கு முக்கியமல்ல. நீங்கள் வயதான காலத்தில் ஆண்டவரை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறீர்களா தேவனுக்காக ஓடியாடி மற்றவர்களைப்போல ஊழியம் செய்ய முடியவில்லையே என்று கவலைப்படாதேயுங்கள். தேவன் உங்களுக்குரிய வெகுமதியை நியாயமாய் அளிப்பது நிச்சயம்.

மூன்றாவதாக, ஆண்டவராகிய இயேசு தாராளமாகவும் நியாயமாகவும் வெகுமதி அளிப்பார். இவ்வுவமை கூறும் செய்தி இதுதான். கூலியாட்கள் ஒவ்வொருவரும் எதிர்பாராத கூலியைப் பெற்றனர். ஒவ்வொருவரும் ஒருநாள் கூலியான ஒரு பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டனர். ஒருவரும் தாங்கள் குறைவாக கூலி பெற்றதாக முறுமுறுக்கவில்லை. முதலாவது அமர்த்தப்பட்ட வேலையாட்களுக்கு நியாயமான கூலி கொடுத்த எஜமான் மற்றவர்களுக்கும் தாராளமாய் கூலி கொடுத்தார். தங்களுக்கு ஒருவர் தாராளம் காட்டாததைக் கண்ட மற்றவர்கள் வருத்தப்பட்டு; அவரைக் குறை சொல்வது வழக்கம். ஆனால் இங்கு அப்படியல்ல. நியாயமாய் வெகுமதி கொடுத்த எஜமான் தாராளமாய் கொடுப்பதில் எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் விதிக்கவில்லை.

தன்னுடைய கடையில் மிட்டாய்களை ஆர்வத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த சிறுமியை நோக்கி, “உன் கைநிறைய மிட்டாய்களை எடுத்துக்கொள்” என்றார் கடையின் உரிமையாளர். அச்சிறுமி சிறிது நேரம் தயங்கிய பின்னர், “தயவு செய்து நீங்களே தாருங்கள். ஏனெனில் என்னுடைய கையை விட உங்களுடையது பெரியது” என்றாள்.

மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையோடு நம்முடைய வாழ்வை ஒப்பிட்டு நமக்கு வரும் வெகுமதியைக் கணக்கிட்டு எதிர் பார்ப்போமானால் நமக்கு திருப்தி இராது. தேவனுடைய கரம் நமக்கு வெகுமதியைத் தரும்படி பொறுமையுடன் காத்திருக்கவேண்டும். அவர் நீதியோடும் நியாயத்தோடும் பலனைத் தருகிறவர்.

நமது கையைவிட தேவனுடைய கரம் பெரியது! இன்று நாம் அவருக்காக வாழ்வோமானால் நாளை அவர் அதற்குரிய வெகுமதியைத் தருவார்!!

அதிகாலைப் பாடல்:

இரட்சகரை அறிந்தோரே அவரைத் துதியுங்கள்!
நாம் அவருக்குத் தரவேண்டியதை யாரே கூறுவார்
நம்மையும் நமக்குரிய யாவையும் மகிழ்வுடன்
அவருக்கே உரித்தாக்கிடுவோம்.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

கேடான இருதயம்!

அதிகாலை வேளையில்… (மார்ச் – ஏப்ரல் 2019)
– Dr.உட்ரோ குரோல்

வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 32: 1-35


மறுநாள் அவர்கள் அதிகாலையில் எழுந்து, சர்வாங்க  தகனபலிகளையிட்டு, சமாதானபலிகளைச் செலுத்தினார்கள்; பின்பு, ஜனங்கள் புசிக்கவும் குடிக்கவும் உட்கார்ந்து, விளையாட எழுந்தார்கள் (யாத்.32:6).


“எல்லாவற்றைப்பார்க்கிலும் இருதயமே திருக்குள்ளதும் மகா கேடுள்ளதுமாயிருக்கிறது, அதை அறியத்தக்கவன் யார்?” என்று எரேமியா தீர்க்கதரிசி உணர்ந்திருந்தார். பரிசுத்த வேதாகமம் எரேமியாவின் கணிப்புக்கு அநேக சாட்சிகளைத் தருகிறது. இன்றைய செய்தித்தாட்களும் அதனையே எடுத்துரைக்கின்றன.

மனித இருதயம் எவ்வளவு கேடானது என்பதற்கு சீனாய் மலையில் இஸ்ரவேலரின் நன்றியற்ற தன்மை மிகச்சிறந்த ஓர் உதாரணம். தேவனுடைய ஜனங்கள் மலையின் கீழே முகாமிட்டிருந்த பொழுது மோசே மலையின் மேலே ஏறிச்சென்று தேவனுடைய நியமங்களைப் பெற்றுவந்தார். ஜனங்கள் தேவனுடைய பிரமாணங்களை ஏற்றுக்கொண்டு எல்லாரும் ஏகசத்தமாய் “கர்த்தர் அருளின எல்லா வார்த்தைகளின்படியும் செய்வோம்” என்று உத்தரவு சொன்னார்கள் (யாத்.24:3). மீண்டுமாக மோசே தேவ பர்வதத்தின்மீது ஏறிச்சென்றார். இம்முறை அவர் தேவனை ஆராதிக்கும் முறைகளுக்கான தேவனுடைய கட்டளைகளைப் பெற்றுவந்தார்.

இம்முறை மோசே மலையின் மீது தங்கிய காலம் அதிகமாய் இருந்தது. ஏறக்குறைய ஆறு வாரங்கள் கழிந்தன. மோசே திரும்பாததினால் மக்கள் பொறுமையிழந்து பயப்பட்டனர். தங்களுடைய தலைவனை இழந்துவிட்டோமா? உணவு இல்லாமல் மோசே மலையில் எவ்வாறு வாழ்வார்? தேவன் எங்கே? எகிப்திலிருந்து நடத்திவந்த அவர் மேக ஸ்தம்பமாக அம்மலையிலே இருந்தார். தேவன் தங்களை கைவிட்டு விட்டாரா என்றெல்லாம் அவர்கள் சந்தேகித்தனர்.

இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் விசுவாச சோதனையை நேருக்கு நேராக எதிர் கொண்டனர். அதில் அவர்கள் மோசமான தோல்வியைத் தழுவினர். மோசே இஸ்ரவேலருடன் இருந்தவரையிலும் “தரிசித்து நடவாமல் விசுவாசித்து நடக்க” அவர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து வந்தார். ஆனால் அவர் இல்லாததால் இஸ்ரவேலரின் விசுவாசமும் கரைந்துபோனது. அவர்களது இருதயத்தின் துன்மார்க்க தன்மை வெளிப்பட் டது.

இஸ்ரவேலர் மேகத்தில் முன்சென்று நடத்திய நித்திய தேவனைப்போல தங்களுக்கு தேவர்களை உண்டாக்கித் தருமாறு ஆரோனை நச்சரித்தனர். ஆரோன் அவர்களிடமிருந்த பொன்னாபரணங்களை கழற்றித் தரச்சொல்லி அதை உருக்கி ஒரு பொன் கன்றுக்குட்டியை உருவாக்கினான். மறுநாள் கர்த்தருக்குப் பண்டிகை என்றும் அறிவித்தான்.

புது பொம்மையைப் பெற்றுக்கொண்ட குழந்தையைப் போல இஸ்ரவேலர் மிகவும் உற்சாகமடைந்தனர். இரவு அவர்கள் சரியாக உறங்கவில்லை. “மறுநாள் அவர்கள் அதிகாலையில் எழுந்து, சர்வாங்க தகன பலிகளையிட்டு, சமாதான பலிகளைச் செலுத்தினார்கள்; பின்பு, ஜனங்கள் புசிக்கவும் குடிக்கவும் உட்கார்ந்தார்கள்” (யாத்.32:6). பின்னர் அவர்கள் விளையாட ‘எழுந்திருந்தார்கள்’ என்று வேதாகமம் கூறியுள்ளது. இது அப்பாவித்தனத்தைக் குறிப்பிட்டாலும் அவர்கள் பாவமில்லாத விளையாட்டில் ஈடுபடவில்லை. அவர்கள் பாலியல் இச்சையைத் தூண்டும் செயல்களிலும் விக்கிரக ஆராதனைக்கும் தங்களை ஒப்புக்கொடுத்தார்கள். விக்கிரக ஆராதனை முடிவில் விவரிக்கமுடியாத அருவருக்கத்தக்க களியாட்டில் கொண்டு போய்விடும்.

மோசேயும் யோசுவாவும் மலையிலிருந்து இறங்கி வந்தபொழுது மக்களின் குழப்பமான கூச்சலை யுத்தத்தின் இரைச்சல் என்று அனுமானித்தார். ஆனால் தேவனுடைய ஜனங்கள் ஆவேசமும் ஒழுக்கக் கேடானதுமான விக்கிரக ஆராதனையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இதைக் கண்டதும் மோசேக்கு சினமூண்டது. தனது கரங்களில் இருந்த கற்பலகைகளை கீழே போட்டு உடைத்தார்.

இஸ்ரவேலர் விழுந்துபோன நிலையை யாத்.32:25 நமக்கு நன்கு விளக்குகிறது. ஜனங்கள் விக்கிரகத்தை வணங்கி களியாட்டத்தில் ஈடுபட்டு ஒழுக்கக் கேடான நடனமாடி நிர்வாணமாயிருந்தனர். இது மோசேயை மாத்திரமல்லாமல் தேவனையும் அவமதித்த செயலாகும்.

தேவன் தெரிந்துகொண்ட மக்களின் இருதயத்தை சாத்தான் கெடுக்கும் அளவுக்கு எல்லையே இல்லை. புதிய ஏற்பாட்டு விசுவாசிகள் தாங்கள் பாவத்தில் விழாதபடிக்கு தங்களிடம் பெலனுண்டு என்று ஏமாந்துபோகக்கூடாது. பாவத்தில் ஈர்ப்புண்டு போகாதபடிக்கு தேவனுடைய ஆவியானவர்தாமே நம்முடைய கேடான இருதயத்தைத் தடுக்கவல்லவர். இந்த நாளிலும் நாம் “எங்களை சோதனைக்குட்படாதபடிக்கு தீமையினின்று எங்களை இரட்சித்துக்கொள்ளும்” என்று இயேசுகிறிஸ்து கற்றுக்கொடுத்த ஜெபத்தை ஏறெடுப்போமா?

அதிகாலைப் பாடல்:

தேவனே, என்னை ஆராய்ந்து என் இருதயத்தை அறிந்து கொள்ளும்;
என்னை சோதித்து என் சிந்தையை அறிந்து கொள்ளும்:
வேதனை உண்டாக்கும் வழி உண்டோ என்று பார்த்து
பாவத்திலிருந்து என்னைக் கழுவி விடுதலையாக்கிடுமே.

மொழியாக்கம்: Sis.அகஸ்டா மங்களதுரை

1 2 3 17
சத்தியவசனம்