Monthly Archives: February 2019

1 2 3 28

ஜெபக்குறிப்பு: 2019 பிப்ரவரி 28 வியாழன்

கர்த்தர் உனக்கு இரங்கி, உனக்குச் செய்தவைகளையெல்லாம் அவர்களுக்கு அறிவியென்று சொன்னார் (மாற்.5:19) இம்மாதம் முழுவதும் கர்த்தர் நமக்கு செய்த எல்லா நன்மைகளுக்காகவும் ஆண்டவருக்கு நன்றி செலுத்தி. அதை மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்கிறவர்களாகவும் காணப்பட நம்மை அர்ப்பணித்து ஜெபிப்போம்.


கர்த்தரை நம்புகிறவர்கள் என்றென்றைக்கும் அசையாமல் நிலைத்திருக்கும் சீயோன் பர்வதத்தைப்போல் இருப்பார்கள். பர்வதங்கள் எருசலேமைச் சுற்றிலும் இருக்குமாப்போல், கர்த்தர் இதுமுதல் என்றென்றைக்கும் தம்முடைய ஜனத்தைச் சுற்றிலும் இருக்கிறார் (சங்.125:1,2)

அவமானத்தை ஏற்படுத்தலாமா!

தியானம்: 2019 பிப்ரவரி 28 வியாழன் | வேத வாசிப்பு: யோவான் 19:1-5

“யூதருடைய ராஜாவே, வாழ்க என்று சொல்லி, அவரைக் கையினால் அடித்தார்கள்” (யோவான் 19:3).

உதவி செய்யாவிட்டாலும், உபத்திரவமாவது செய்யாது இருப்பது நல்லது” என்று சொல்வதுண்டு. தேவனுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய முதலிடத்தையும், நேரத்தையும், காணிக்கைகளையும், நம்மையும் கொடுக்கப் பின்நிற்கும் நாம், அவரது நாமத்துக்கு இழுக்கையும், அவமானத்தையும் தாராளமாகக் கொடுக்கிறோம் என்பதை உணரவில்லையானால் அது வேடிக்கைதான்ஆகவே, எமது நடத்தை, பேச்சு, வாழ்க்கை முறையாவையும் குறித்துச் சற்றே நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்பது நல்லது.

அன்று போர்ச்சேவகர்கள் இயேசுவைப் பார்த்து, “யூதரின் ராஜாவே வாழ்க” என்று கேலி செய்ததுடன், அவர்கள் அவருக்குக் கொடுத்தது முட்கிரீடமும், அடியும், குட்டலும், துப்பலும், சிவப்பு அங்கியும்தான். இவைகள் அவரது சந்தோஷத்துக்காக அல்ல; மாறாக, அவரை அவமானப்படுத்துவதற்காகக் கொடுக்கப்பட்டவை. போர்ச்சேவகர்கள் தங்கள் கடமையைத்தானே செய்தார்கள் என்று ஒருவேளை நாம் சிந்திக்கலாம். பிலாத்து, இயேசுவை வாரினால் அடிப்பிக்கவே போர்ச்சேவகர்களிடம் ஒப்படைத்தான். அதற்கும் மேலாக அவரை அவமானப்படுத்தியது, போர்ச்சேவகர் தாமாக விரும்பிச் செய்த செயல் என்றே சொல்லலாம்.

ஒவ்வொரு பெரிய வெள்ளியிலும், போர்ச்சேவகர், இயேசுவுக்கு செய்த அட்டூழியங்களை நினைத்து நாம் மனவேதனை அடைகிறோம். நம்மை மீட்கும்பொருட்டு தேவன் இத்தனை பாடுகளையும் சகித்துக்கொண்டாரே என்று வேதனைப்படுகிறோம். ஆனால், அன்று போர்ச்சேவகர்கள் இயேசுவுக்குச் செய்ததையே இன்று நாமும் பல தடவைகளிலும் நமது செய்கையாலும், நடத்தையாலும், வாழ்க்கை முறையாலும் செய்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பது பொய்யல்ல. இதனை நாம் உணருவது கிடையாது. ஒருவன் குற்றத்திலே பிடிபட்டால், அவனைக் குறித்து பேசுவதைப் பார்க்கிலும், இன்னாரின் மகன் பிடிபட்டுவிட்டான் என்று தகப்பன் பெயரையும், குடும்பத்தையும்கூட இழுத்துப்பேசுவதில் நாம் கெட்டிக்காரர்கள். நாம் தேவனுக்குப் பிள்ளைகளானால் இது நமக்கும் பொருந்தும்.

அன்பானவர்களே, நாம் செய்யும் செயல்களும், நமது நடத்தையும், நமது பிதாவாகிய தேவனுக்கும், கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைக்கப்படக் காரணரான கிறிஸ்துவின் நாமத்திற்கும் இழுக்குக் கொண்டுவரும் என்பதை நாம் சிந்திப்பதில்லை, ஏன்? நமது ஆண்டவருக்கு அவமானத்தைக் கொடுக்கப்போகிறோமா? அல்லது எதைக் கொடுக்கப் போகிறோம்? சிந்திப்போம்.

“என் பரிசுத்த நாமத்தைப் பரிசுத்தக் குலைச்சலாக்காதிருப்பீர்களாக” (லேவி. 22:32).

ஜெபம்: அன்பின் பிதாவே, என்னுடைய வாக்கினாலும், செயலினாலும் தேவனுடைய நாமத்துக்கு அவமானத்தை, இழுக்கைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன். என்னை மன்னியும், பரிசுத்தமாய் வாழ கிருபைச்செய்யும். இயேசுவின் நாமத்தில் பிதாவே. ஆமென்.

1 2 3 28
சத்தியவசனம்